Χαρά στον κύρη…

xara-ston-kyri

…που ‘χει γιο, στη μάνα θυγατέρα
Ζήτω, ο γαμπρός αετός κι η νύφη περιστέρα!
[Κλικάρουμε εδώ για ν’αρχίσουν τα τραγούδια κι οι χοροί!]

Κι άντε…
— «Να μας ζήσουν τα παιδιά, συμπέθερε!»
— «Να ζήσουν…»
— «Να μας ζήσουν τα παιδιά, συμπεθέρα!»
…Είπε η άλλη συμπεθέρα, η… αετομάνα, η, σχεδόν, συνομήλικη με τη νύφη (τη θυγατέρα της συμπεθέρας–αποδέκτριας των ευχών), την «περιστέρα» του νυφιάτικου άσματος!

♦ ♦ ♦

Για να πάρουμε τα πράγματα απ’ την αρχή, επειδή μάλλον σε μπέρδεψα.
Ενθυμείσαι διόλου το περιβάλλον του Memorial; Ε, εκεί ακριβώς κι ο γάμος, ο περί ου ο λόγος!
Για όσους δεν γνωρίζουν ή δεν ενθυμούνται και δεν έχουν καμία διάθεση να επιστρέψουν στο μνημόσυνο, κάνω μια σύντομη περιγραφή του «τόπου»: πρόκειται για περιοχή εντός Αττικής που, μέχρι πριν λίγα χρόνια, την έλεγες και χωριό. (Όπως είχα τονίσει δε και σ’ εκείνο το κείμενο: μην μου αρχίσεις τις μαντεψιές, διότι δεν θα επιβεβαιώσω αλλά ούτε και θα διαψεύσω).
Η νύφη–περιστέρα του γάμου, είναι από–τη– μεριά–του–άλλου–σογιού (ήτοι, του πατέρα του παιδιού μου, με τον οποίον οι σχέσεις μας κυμαίνονται, πλέον, σε θερμοκρασίες Κάτω Νευροκοπίου).
Ως εκ τούτου, καλεσμένοι στο γάμο ήταν το μπαρουτοκαπνισμένο (παιδί μου) και σε ρόλο… guest (star!) o πατέρας της, ο οποίος θα σημαιοστόλιζε το αυτοκίνητο για να συνοδεύσει την «περιστέρα».

Κάποια ψυχή, μου ζήτησε (φωτο)ρεπορτάζ από το γάμο. (Αυτή… ξέρει!)
Ποιο φωτο–, καλή μου;! Εδώ δεινοπαθούμε να καλύψουμε το event αυτό καθεαυτό. Πρόσεξέ με και πες μου τι θα έβγαζες εσύ από τον παρακάτω διάλογο.

Επιστρέφει η ρεπόρτερ–μπαρουτοκαπνισμένο.

— «Πώς πέρασες;»
— «Ωραία ήταν.»
— «Πες μου αναλυτικά, θέλω να γράψω στο μπλογκ!»
— «Ωραία ήταν. Ο στολισμός πολύ ωραίος.» [Αυτό σημαίνει αναλυτικά για απόφοιτη θετικής κατεύθυνσης!]
— «Η νύφη;»
— «Πολύ όμορφη.»
— «Ο γαμπρός; »
— «Στο τραπέζι, με έλεγε συνέχεια “μικρή” κι εγώ ήθελα να του πω –να, εδώ το ‘χα!– “άντε βρε νιάνιαρο!”» [23 ο γαμπρός, 18 η… μικρή!]
— «Τα πεθερικά;»
— «Συμπαθείς και χαρούμενοι.»
— «Οι γονείς της νύφης;»
— «Καλά. Ο πατέρας της είχε πέσει με τα μούτρα στο πιάτο του, ενόσω οι υπόλοιποι χαίρονταν. Η μαμά της είχε ντυθεί καναρίνι.»
— «Το φαγητό;»
— «Καλό.»

Τρεις μέρες μετά, θυμήθηκε να μου πει ότι πάνω από τα κεφάλια τους, περιφερόταν ένα drone, μεγέθους ιπτάμενου δίσκου, σε χαμηλή πτήση! [Το παιδί μου, κάπου εδώ να σου πω, έχει μια εμμονή με τα mosquito drones κι αυτό της φάνηκε πολύ παρωχημένο!]

Πέντε ημέρες μετά, θυμήθηκε να μου πει ότι, ηλικιωμένη κυρία, στα σκαλιά της εκκλησίας, κοιτούσε διαρκώς το ρολόι της και σχολίαζε ότι «σα να παράργησε η νύφη!», οπότε και το καμάρι μου της είπε «μια φορά παντρεύεται κανείς!» [χαχαχα!] «ας το φχαριστηθεί, τουλάχιστον!», η γηραιά κυρία συγκατένευσε και το… Big Ben του event, έπαψε να χτυπά «στον επόμενο τόνο».

update! Έξι ημέρες μετά, κι αφού έχω «ανεβάσει» το κομμάτι μου, θυμήθηκε να μου πει ότι η θεία–αρμπαρόριζα (για τον χαρακτηρισμό, σε παραπέμπω ξανά στο Memorial), «διαφήμιζε» τον… guest σ’ όλους τους καλεσμένους:  «Ο μπαμπάς τής … [το όνομα του μπαρουτοκαπνισμένου] είναι ο αδελφός μου και έφερε τη νύφη!»
[Και να μην ξέρεις προς τι ο χαρακτηρισμός «αρμπαρόριζα», δεν είναι δύσκολο να το καταλάβεις…]

♦ ♦ ♦

Εδώ τελειώνει το γαμήλιο ρεπορτάζ κι αρχίζουν τα παραλειπόμενα.

Ο γάμος έλαβε χώρα μια συγκεκριμένη Δευτέρα. Ο λόγος που συνέβη αυτό, έχει τρεις εκδοχές:

1 Η επικρατέστερη : Δευτέρα παντρεύτηκε κι ο Ρουβάς! [Εμείς, πάντως, το καλύψαμε εγκαίρως το θέμα!]
2 Η δική μου (που είμαι κακός άνθρωπος!) : Η νύφη, η μαμά της και η αδελφή της, είναι αστερόπληκτες! Μάλλον συμβουλεύτηκαν αστρολόγο για την κατάλληλη ημερομηνία. [Διότι, την άποψή μου για την αστρολογία την ξέρεις!]
3 Των «ειδικών» : Εκείνη τη συγκεκριμένη Δευτέρα, ήταν η γιορτή του Αγίου που… διώχνει τα μάγια!

‘Ντάξει, παιδιά! Όποιος από τους παραπάνω κι αν είναι ο λόγος, το ‘χουμε τερματίσει εντελώς!

Έμαθα τη σημασία της λέξης «γύπας».

Εσύ, μπορεί να τη γνωρίζεις. Εμένα, που ‘μαι και μιας κάποιας ηλικίας, μου ‘χε διαφύγει. Αλλά αυτά είναι τα θετικά του να έχεις παιδί σε μετεφηβική ηλικία· γηράσκω δ’ αιεί πολλά διδασκομένη!

— «Από ωραίες παρουσίες…;»
— «Μπα!»
— «Ο αδερφός του γαμπρού;»
— «Γύπας!»
— «Οι φίλοι του γαμπρού;»
— «Γυπαετοί!»

Ενεά, η μάνα!
Δεν ξέρω αν σου έχει συμβεί, να νομίζεις ότι γνωρίζεις την απάντηση ή να προσπαθήσεις να καλύψεις την μαύρη σου την τύφλα άγνοιά σου, σ’ εμένα συνέβησαν και τα δύο ταυτοχρόνως και γέλασα χαζά.
— «Ξέρεις τι σημαίνει γύπας, έτσι;» [Ειρωνικά ρώτησε, το μούτρο!]
— «Ε, ναι! Αρπακτικό!» [Δεν μασούσα, καλύτερα;! Ήταν ανάγκη να μιλήσω;!]
— «Μμμ… Μάλιστα! Σε ποιον αιώνα;»
— «Ο γύπας ή όρνιο [gyps fulvus], παιδί μου είναι αετόμορφο πτηνό που ζει…»
— «Αυτά, στη Φυσική Ιστορία που κάνατε σχολείο τους προϊστορικούς χρόνους! Λοιπόν, για να μαθαίνεις, γύπας είναι ο κάγκουρας που, ενώ παίζει το μάτι του και ανοίγει αφειδώς τις Belvedere για να πουλήσει μούρη, δεν τον πλησιάζουν οι γκόμενες!»*

*Γλωσσάρι
κάγκουρας = Όποιος, γενικά, προσπαθεί να δείξει κάτι και θέλει να τραβήξει την προσοχή του κοινού με τη μόδα, το στυλ, την οδήγηση, τη συμπεριφορά του κλπ. [Πηγή] Ο κλαρινογαμπρός.
κλαρινογαμπρός ή κλαρίνο = Ο νέος που έχει ξυρίσει στα πλάγια τα μαλλιά του, ενώ πάνω είναι μακριά, φοράει τόσο πλεκτές ζακέτες όσο και αμάνικα μπουφάν, στενά παντελόνια ή φόρμες και πάνινα παπούτσια ή αθλητικά ανάλογα. [Πηγή]
Belvedere = Η [πολωνική] βότκα Belvedere είναι η αγαπημένη επιλογή διάσημων προσωπικοτήτων από όλο τον κόσμο και σερβίρεται στα καλύτερα και πιο γνωστά bars και clubs. [Πηγή]
update! Έμαθα ότι οι «γύπες» την λένε και πέλφε [Βλ. περισσότερα εδώ]
More about «γύπας / γυπαετός»!

Last but not least!

I saved the best for last! Που, αυτό το last, μπορεί και να ‘ναι όσο όλο το ως εδώ κείμενο.
Κάτω από άλλες συνθήκες, θα έλεγα ότι… πολύ «την πάω» αυτή την οικογένεια. Ή, για να το συγκεκριμενοποιήσω, τις κόρες της οικογένειας αυτής.
Διότι η μία, στα 26, παντρεύτηκε έναν άντρα 18 χρόνια μεγαλύτερό της, αψηφώντας απειλές και κατάρες των γονέων. (Σου μιλώ  για καταστάσεις άγριες που φέρνουν στο μυαλό εποχές μακρινές και τις οποίες γνωρίζουμε μόνον από διηγήσεις και βιβλία.)
Η άλλη, στα 36, παντρεύτηκε έναν άντρα 13 χρόνια νεώτερό της και, σύμφωνα με τη λιτή κι απέριττη δήλωση του μπαρουτοκαπνισμένου, «ήταν το πιο ευτυχισμένο ζευγάρι που έχω δει σε γάμο!»
[To γιατί, τελικά, δεν «τις πάω», δεν μας αφορά να το αναλύσουμε αυτή τη στιγμή.]

Όπως καταλαβαίνεις, όλοι –της θυγατρός μου, βεβαίως, εξαιρουμένης– κάτω από τα μειδιάματα που απαιτούσε η περίσταση, έσταξαν το φαρμακάκι τους για την περιβόητη «διαφορά ηλικίας» του ζεύγους, για το τι πιθανότητες έχει άραγε να στεριώσει ένας τέτοιος γάμος, για τα διαφορετικά «θέλω», για την εγκυμοσύνη και το παιδί (που ακόμη δεν έχει καν δρομολογηθεί) κι εν τέλει, για ένα σωρό θέματα που δεν τους αφορούν!

Το πόσο «ανοικτή» είναι η κοινωνία μας στα ζευγάρια με διαφορά ηλικίας (ειδικά, μάλιστα, όταν η γυναίκα είναι μεγαλύτερη από τον άντρα), θα το έχεις ίσως παρατηρήσει εσχάτως, με το ζεύγος Μacron–Trogneux. (25 έτη, η διαφορά!)

Εκ πείρας, να γράψω δυο (και χιλια–δυό) λογάκια.
Είμαι κατά του γάμου (διότι, δύο έκανα και ναυάγησαν πιο γρήγορα απ’ τον Τιτανικό!) Έχω καταλήξει δε, ότι δεν μου ταιριάζει η συμβίωση –ή, δεν ταιριάζω εγώ σ’ αυτήν! Θέλω πολύ «δικό μου» χρόνο, όσο εγωιστικό κι αν ακούγεται και μάλλον είναι, δηλαδή.
Έχω κάνει σχέσεις με συνομήλικους, μικρότερους, μεγαλύτερους, «χτυπώντας» διαφορές +21, +15, +13 αλλά και −14 ½, −12, −11 (και ό,τι «παίζει» σε ενδιάμεσο!)
Με ελάχιστους δέθηκα πολύ και τους θεωρώ –ακόμη και τώρα, άρα, για πάντα– «δικούς μου» ανθρώπους.
Στη σχέση στην οποία ο σύντροφός μου ήταν 21 χρόνια μεγαλύτερός μου, ήμουν εγώ που είχα αναλάβει το… mothering ενώ σ’ εκείνη που ήμουν 14 ½ χρόνια μεγαλύτερη, ήταν αποκλειστικότητα του συντρόφου μου! Κι ήταν η πιο «πετυχημένη» και μακροβιότερη σχέση, σε συνδυασμό με συμβίωση 24/7, μια που ασχολούμασταν με το ίδιο εργασιακό αντικείμενο! Στα τέσσερα χρόνια που διήρκεσε, δεν αισθάνθηκα ούτε μία στιγμή ανασφαλής.
Τα πάντα είναι θέμα ανθρώπων, χαρακτήρων, αλλά όχι «συνταγών». Οι ταμπέλες ξεθωριάζουν, τα τσιτάτα κουράζουν, οι φόρμουλες εξαντλούνται.

Ευτυχισμένα, με 40–και–βάλε χρόνια γάμου τα ξαδέρφια μου με, σχεδόν, συνομήλικους/ες συντρόφους, ευτυχισμένη κι η δικηγόρος μου με 20+ χρόνια γάμου με τον, κατά μία δεκαετία, νεώτερο σύζυγό της.
Σχέσεις που χαλάνε, γάμοι που διαλύονται, συμβίωση που παύει…, είχαν, μάλλον, προδιαγεγραμμένο τέλος. Επιπόλαιες και παρορμητικές αποφάσεις, κεραυνοβόλοι έρωτες που τους έπιασε η φούρια, ενθουσιασμοί που εξατμίζονται, καλοκαίρια που, η πρώτη βροχή, τα διαλύει σα να πέρασε τυφώνας.

Κάποια στιγμή, ας πάψουμε ν’ ασχολούμεθα με το politically correct των σχέσεων· δεν υπάρχει. Υπάρχουμε εμείς, που με τη συμπεριφορά μας γινόμαστε ελκυστικοί ή αποκρουστικοί, πλησιάζουμε, προσεγγίζουμε,  αγαπάμε, αφοσιωνόμαστε.

♦ ♦ ♦

Οι αλυσίδες δεν στεριώνουν το γάμο. Αυτό που δένει δυο ανθρώπους με το πέρασμα του χρόνου είναι νήματα, εκατοντάδες μικρά νήματα.
— Simone Signoret

28 σκέψεις σχετικά με το “Χαρά στον κύρη…

  1. Νομίζω τα είπες όλα στον επίλογο σου! Αυτό που γενικά είναι το πρόβλημα στην χώρα μας (ίσως και σε άλλες χώρες δε γνωρίζω) είναι ότι ο καθένας είναι έτοιμος να κατακρίνει τους πάντες. Έχουν όλοι γνώμη και άποψη για τα πάντα και κανένας δεν κοιτάει τον εαυτό του, τη συμπεριφορά του και τις πράξεις του. Καλό θα ήταν να κλείνουμε που και που τα στόματα και να «ανοίγουμε» τα μυαλά (και κανά βιβλίο ενίοτε).
    Πέρα από αυτά πραγματικά έκλαψα με το γλωσσάρι και ταυτίστηκα με την απόφοιτη της θετικής κατεύθυνσης γιατί κι εγώ προσπαθώ πάαααρα πολύ για να μιλάω/γράφω λίγο πιο αναλυτικά όταν πρέπει χαχαχα!
    Καλή Κυριακή και καλή εβδομάδααα! 🙂

    Αρέσει σε 1 άτομο

    1. Λοιπόν, μου κάνει φοβερή εντύπωση που εδώ, συναντώ ανθρώπους που διαβάζουν, γράφουν, ασχολούνται με κάθε μορφή τέχνης… και παραέξω, τους ψάχνω με το λυχνάρι! (Άρχισα από τη… μέση, μια που ανέφερες για το βιβλίο!)
      Δεν είναι άμοιρη η «αδιαβασιά» με την ελλιπή κουλτούρα και τα κλειστά μυαλά. (Όχι, πες μου εσύ, δεν έφριξες με την τρίτη εκδοχή;! Κι όμως… Έχει υποστηρικτές, εν έτει 2017!)

      Έλεγε η γιαγιά μου για τις κουτσομπόλες «κολοβό σκύλο να βρουν, ουρά θα του κολλήσουν» και νόμιζα, τότε (κάποτε, βλέπεις, υπήρξα μικρή κι αθώα!) ότι είναι υπερβολική. Δεν κατόρθωσα, ωστόσο, να συμφιλιωθώ με αυτές τις συμπεριφορές.

      Με την απόφοιτη θετικής έχουμε ζήσει… –και ζούμε!– ηρωικές στιγμές. Στο μεταξύ, όλοι έχουν παράπονα «βέβαια, τα λες όλα στη μάνα σου και σ’ εμάς, το αμίλητο νερό!»

      Καλή Κυριακή, καλή εβδομάδα Stavie μου!❤

      ΥΓ. Πες μου πως ήξερες τι σημαίνει «γύπας» να μ’ αποτελειώσεις!😰

      Αρέσει σε 1 άτομο

      1. Ήξερα και τον γύπα και τους γυπαετούς και τον κάγκουρα χαχαχα! Δε σου κρύβω όμως πως κάθε φορά που κάποιος (παιδάκι κυρίως) αναφέρει μία τέτοια «νέα» λέξη παθαίνω ένα μικρό βραχυκύκλωμα, οπότε μην ανησυχείς συμβαίνει σε όλους μας από μία ηλικία και έπειτα χαχα! Ευτυχώς το ίντερνετ μας ενημερώνει για όλα, αλλιώς θα γνέφαμε και θα χαμογελούσαμε χωρίς να καταλαβαίνουμε απολύτως τίποτα.
        Τυχεροί όσοι είχαν γιαγιάδες (και γονείς φυσικά) σαν τη δική σου και δεν είχαν από αυτές που κολλάνε ουρές σε κολοβούς σκύλους, γιατί μετά το να ξεφύγεις από αυτή την παγίδα είναι πολύ δύσκολο…

        Αρέσει σε 1 άτομο

        1. Κοίτα, μέχρι «κλαρίνο» και «κάγκουρα», ήξερα!
          Στο «γύπα»… σήκωσα τα χέρια ψηλά!
          (Έχω μάθει κι άλλα πραγματάκια, συν τω χρόνω θα σας τα αποκαλύψω! Ένα εξ αυτών, πάντως, το έμαθα από φίλη μου, ψυχολόγο… μία 15ετία μεγαλύτερή μου! Πόσο πίσω, είμαι, πια;!)😭

          Παγίδα και τρόπος ζωής, δυστυχώς…
          Κουρτίνα που ανοιγοκλείνει, ψίθυροι σαν βουητό ακάματης μέλισσας… Άσ’ τα!

          Αρέσει σε 1 άτομο

  2. …..Δεν υπάρχω πλέον! Πόνεσαν τα μέσα μου από τα γέλια. (Νομίζω πως εσύ και η Αρτίστα έχετε έρθει στον κόσμο για να χαρίζετε γέλιο με ό,τι σας συμβαίνει!! Γι’ αυτό κι εύχομαι να σας συμβαίνουν πολλά – με την καλή έννοια!)
    Μου αρέσει να εμπλουτίζω το λεξιλόγιό μου, είμαι της θεωρητικής κατεύθυνσης βλέπεις. Αλλά δεν κουτσομπολεύω (απορώ με αυτή που ζήτησε φωτορεπορτάζ), γιατί, όταν επιστρέφω από μια κοινωνική εκδήλωση, έχω τόσα να πω για τα ρεζιλίκια μου (το τσαντάκι μου πιάνεται σε ψηλό ποτήρι που πέφτει και ρίχνει όλο το δίσκο… χαιρετάω με αέρα ντίβας και χαστουκίζω τον από πίσω…)και δεν προλαβαίνω να πω τίποτα για τους άλλους!

    Δεν θα πάψω να αναρωτιέμαι συνέχεια: πώς είναι δυνατόν να μας απασχολεί τόσο πολύ το γιατί κάποιος αγαπάει κάποιον άλλον κι όχι το γιατί μισεί…

    Για μένα είναι σημαντικό να έχω πολύ χρόνο προσωπικό σε μια σχέση. Γιατί (πρέπει να) υπάρχουν τόσα νήματα που μας ενώνουν… δεν είναι ανάγκη να είμαστε κολλημένοι…

    Περιμένοντας τα καινούρια σεμινάρια… φιλιά! ♥♥♥

    Αρέσει σε 1 άτομο

    1. Έλα μ’ ντεΣ! Φωτορεπορτάζ! 😇

      Τον από πίσω δεν τον έχω χαστουκίσει, αλλά έχω στο ενεργητικό μου α) μία «συγγνώμη» σε… κεφτέ που έπεσε από το πιάτο μου, σε παιδικό πάρτι και β) μία «συγγνώμη» σε κολόνα την οποία αγκάλιασα σκοντάφτοντας (λόγω στραβομάρας και σε συνδυασμό με το ότι διάβαζα περπατώντας.)

      Δεν ξέρω! Αναρωτιέμαι κι εγώ, διαρκώς. (Μη νομίζεις, όμως… Κι όταν χωρίζει, κανείς, πάλι «το περιβάλλον» επιδεικνύει ιδιαίτερη… φιλομάθεια!)

      …Κι έχω την αίσθηση ότι αυτά τα νήματα δεν σπάζουν, ανεξαρτήτως έκβασης.

      Έχω ήδη προσθέσει updates, αλλά ναι, υπάρχουν κι άλλα για «μελλοντική χρήση»!

      Πολλά φιλιά, καλή εβδομάδα, Αλεξάνδρα μου!❤

      Αρέσει σε 1 άτομο

      1. Είδα τα updates. Πολλά μου βάζεις, δεν προλαβαίνω να τα αφομοιώσω η δόλια. Άνοιξα το σύνδεσμο στο… λεξικό και μετά πήγα στον άλλον… στον άλλον… σούπα το μυαλό μου με τόσες άγνωστες λέξεις!
        Έμαθα και για το mosquito drones που είχα ξεχάσει χτες να δω. Εγώ ήξερα τα απλά drones και με θεωρούσα προχωρημένη!

        Μου αρέσει!

  3. Ώχουουουου! Υποτίθεται πως σχολίασα το πρωί! Πού το εξαφάνισα πάλι το σχόλιό μου, οέο???
    Δε με λυπάστε γριά γυναίκα να ξαναγράφω ολόκληρη εγκυκλοπαίδεια???
    Λοιπόν, σου έλεγα πως αγαπώ το μπαρουτοκαπνισμένο σου (από πού προήρθε ο χαρακτηρισμός μιας και έχω χάσει κάμποσα επεισόδια?!) Αγαπώ τις περιγραφές σου! Αγαπώ τις απόψεις σου και γενικά αγαπώ όλο τον κόσμο (αρκεί να μην είναι με θερμοκρασίες Κάτω Νευροκοπίου! Omerta! 😉 )
    Η αλήθεια είναι θα μπορούσα να γράψω πάρα πολλά πράγματα που έχω «δει» σε εκδηλώσεις μας, αλλά αυτό είναι αδύνατον επειδή «δεν βλέπω»! Και εξηγούμαι: Καλοκαίρι του 2013 και παντρεύεται η κολλητή μου. Στην τελετή δεν μπορώ να παραβρεθώ γιατί έχουμε το στήσιμο της δεξίωσης, οπότε είναι πρακτικά αδύνατον να βρίσκομαι σε 2 σημεία ταυτόχρονα! Γίνεται ο γάμος, γίνεται η δεξίωση, τελειώνει, όλα ωραία και καλά! Την επόμενη μέρα πάω για καφέ με 2 άλλες φίλες και με παίρνουν μονότερμα κατενθουσιασμένες με το πόσο υπέροχο ήταν το νυφικό και η λεπτομέρεια που είχε στο λαιμό. Και με ρωτάνε την άποψή μου! Και απαντώ με κάθε ειλικρίνεια πως δεν το πρόσεξα! «Είσαι χαζή» μου λένε? «Δεν πρόσεξες το νυφικό της νύφης???» Ε, μα έτσι έγινε! (Μετά που κοιτούσα επί τούτου τις φωτογραφίες είδα πως όντως το νυφικό ήταν wow!)
    Πάντως, δεν μπορείς να πεις: Είμαι το καταλληλότερο άτομο για να σου φέρω ανταπόκριση από γάμο! (Και όχι σαν το παιδάκι σου: Εγώ ήμουν της θεωρητικής! Καλή στις περιγραφές θεωρητικά!! μπουαχαχαχαχα!)
    ***Τα politically correct δεν ήταν ποτέ του γούστου μου και ελπίζω να μην γίνουν κιόλας (γιατί ποτέ δεν ξέρεις!)
    ΣΣΣΣΣΣΣΣΣΣΣΣΜΟΥΤΣ πολλά-πολλά!
    Διάβασα και το Memorial! Oh, my…!!!!!!!!!
    😉

    Αρέσει σε 2 άτομα

    1. «Πρακτικά αδύνατον», πολύ σωστά! Μόνο στον Harry Potter!

      Ορίστε, λοιπόν, ποιους έπρεπε να στείλουμε γι’ ανταπόκριση στο γάμο! Και «του επαγγέλματος» και της θεωρητικής!
      (Ίσως είμαι σε ακόμη πιο απελπιστική κατάσταση από ‘σένα! Στο δεύτερο γάμο μου, με ρωτούσαν πώς (θα) είναι το νυφικό και… δεν ήμουν σίγουρη! Αλλά ακόμη και παίρνοντας τις φωτογραφίες στα χέρια μου, δεν με πρόσεξα, τη νύφη! Ακόμη και σήμερα, αυτό το νυφικό παραμένει άλυτο μυστήριο!)

      Ο χαρακτηρισμός «μπαρουτοκαπνισμένο» (πρώτη φορά, εδώ) προέκυψε από το γεγονός ότι το καμάρι μου, παραθέριζε στον Κάλαμο κατά τη διάρκεια των πυρκαγιών. [Αναλυτικό φωτορεπορτάζ από τις πυρκαγιές (13–14–15.08.2017 • Κάλαμος, Βαρνάβας, Καπανδρίτι, Μετόχι, Μικροχώρι), διά χιερός, οφθαλμού και… φακού «μπαρουτοκαπνισμένου», εδώ].

      A! To διάβασες και το Memorial! Ε, καταλαβαίνεις…

      Πολλά φιλιά και καλή εβδομάδα, Γιάννα μου!❤
      Σ’ ευχαριστώ πολύ!🌼

      Μου αρέσει!

  4. Οι μεγάλες διαφορές ηλικίας στις σχέσεις δεν μου αρέσουν και γι’ αυτό δεν έχω κάνει ποτέ τέτοιες, σ’ όσους αρέσουν κάνουν κι έτσι είμαστε όλοι ευχαριστημένοι!
    Αν μου έφερνε όμως η κόρη μου συνομήλικό μου για άντρα της, δε στο κρύβω θα έπεφτα να πεθάνω, και το ίδιο θα πάθαινα αν μου έφερνε ο γιος μου αντίστοιχη περίπτωση, αλλά επειδή αυτά που κοροϊδεύουμε έρχεται καμιά φορά η αποφράδα που μπορεί να τα λουστούμε, δε μιλάω και δεν κοροϊδεύω κανέναν για να έχω καλυμμένα τα νώτα μου!
    Α στο καλό…με άγχωσες νυχτιάτικα…θα δω στον ύπνο μου κανέναν πενηντάρη ή καμιά πενηντάρα να με φωνάζει μαμμμά, θα πάθω έμφραγμα και το κρίμα στο λαιμό σου…άδοξα θα πάω η άμοιρη!

    Φεύγω αγχωμένη…παρόλα αυτά σε φιλώ!!

    Αρέσει σε 1 άτομο

    1. Σου έχω περιστατικό!
      Φίλη πολύ open minded, αρκετά μεγαλύτερή μου, έτυχε να γνωρίζει τον «–11» και, συζητάμε τους ενδοιασμούς μου λίγο πριν οριστικοποιηθεί / δέσει η σχέση. «Εγώ λέω να το προχωρήσεις. Ώριμο παιδί είναι, τι σημασία έχει που είναι μόνο 25;»
      Και θέτω τη φαρμακερή ερώτηση: «Κι αν ήταν ο γιος σου, ο οποίος, επίσης είναι 25 και πολύ ώριμο παιδί;» (Πράγματι, τόσο ήταν τότε κι ο δικός της γιος και, λίγο μικρότερη η κόρη της).
      «Α! Μάλιστα. Λοιπόν, κοίτα, αν ήταν ο δικός μου γιος… θα σε χαστόυκιζα!»

      H μητέρα, πάλι, του «–14½» είχε μεν ψιλοσοκαριστεί, αρχικά, αλλά είπε «αν εσείς τα βρίσκετε, δεν μου πέφτει λόγος.» (Η εν λόγω μαμά, με περνά μόλις 5 χρόνια! Κάτι παρόμοιο, δηλαδή, με την πεθερά και τη νύφη του γάμου, του παρόντος κειμένου!)

      Για το μπαρουτοκαπνισμένο, δεν έχω κανένα άγχος. Δεν θα με ξαφνιάσει οποιαδήποτε επιλογή της. Είναι, πάντως, από μόνη της, τόσο δύσκολη που, ικανή την έχω να ταυτιστεί με κανέναν 40άρη, και λίγα λέω!

      Καλέ, μην αγχώνεσαι!
      (Έχω τόσα κρίματα στο λαιμό μου, ένα πάνω–ένα κάτω, τι να μου κάνει;!)

      Πολλά φιλιά, Μαρία μου!❤
      Σ’ ευχαριστώ!
      Καλημέρα και καλή εβδομάδα!

      Μου αρέσει!

      1. Ε ναι, αυτό λέω…σε τέτοιες περιπτώσεις το τούβλο θα πονέσει άμα το φας στο κεφάλι, όχι άμα το φάει ο άλλος στο δικό του..κι εγώ για τους ξένους open minded είμαι, άσε που δε με νοιάζουν κιόλας εδώ που τα λέμε τα προσωπικά του καθενός, αλλά δε θα ήθελα με τίποτα να το ζήσω με τα παιδιά μου.
        Δε θα έλεγα τίποτα, ούτε θα πάθαινα το «καρδιακό» παρουσία τους {εκβιασμός και καλά} ήσυχα ήσυχα θα το πάθαινα, όταν θα ήμουν μονάχη και φανερά θα έκανα τα πικρά γλυκά, γιατί τι άλλο θα μπορούσα να κάνω;
        Ξεαγχώθηκα πια, οπότε δεν τρέχει τίποτα! Καλού κακού όμως κι επειδή ποτέ δεν ξέρουμε τι μας ξημερώνει, θα πάω να αγοράσω υπογλώσσια μη γίνει καμιά στραβή και πάω άδικα στο άνθος της ωραίας μέσης μου ηλικίας! 🙂 🙂

        Αρέσει σε 1 άτομο

        1. Ίσως το βλέπω διαφορετικά (για την κόρη μου), επειδή τα έχω… (δια)πράξει και με τον ένα τρόπο και με τον άλλο.
          Καταλαβαίνω πως είναι διαφορετικό ένα γεγονός όταν αφορά δικά σου άτομα απ’ ό,τι τρίτους. (Κι είναι αυτό που με ενόχλησε στο «σχολιασμό» των καλεσμένων του γάμου, όπως και σε κάθε παρόμοια περίπτωση. Οι «τρίτοι»…)

          Συμβουλή: μη «στοκάρεις» φάρμακα, την κρίσιμη στιγμή έχουν ήδη λήξει…

          Φιλιά!❤

          Μου αρέσει!

  5. Και πάλι πολλά σου είπε το μπαρουτοκαπνισμένο!
    Έχει τύχει να κάνω ερώτηση στον γιο μου «Πώς ήταν στο γάμο;» κι έχω πάρει απάντηση «Όλα κουλ»!
    Μετά που ο γιος μου τα «έφτιαξε» με την καλή του, είχα μια ελπίδα, η δόλια μάνα-αρτίστα, ότι η καλή του (και μέλλουσα νύφη μου), όλο και κάτι παραπάνω θα μου έλεγε, μα για το νυφικό, μα για την ανθοδέσμη, κάτι τέλος πάντων.
    Αλλά, φευ, η πιο εκτενής απάντηση που έχω πάρει κι από το κορίτσι μας στην ερώτηση «Πώς ήταν στο γάμο;» ήταν «Όλα ήταν πολύ ωραία»! Αυτό.
    Τώρα θα μου πεις, είναι πιο κατατοπιστική από τον γιο μου! Άλλο η απάντηση με 2 λέξεις και άλλο με 4!

    Κατά τα λοιπά, μας έχει σώσει το Σλανγκ.γρ!

    Τι άλλο;
    Δεν σκέφτομαι κάτι άλλο…

    Οπότε να ζήσουν οι νεόνυμφοι και στων παιδιώνε μας!

    ΥΓ. Εμένα ο κ. Μήτσος με περνάει 15 χρόνια, αλλά ποτέ δεν βρήκα κάποιο πρόβλημα σ’ αυτό!
    Τουναντίον, θα τολμούσα να πω!

    Αρέσει σε 1 άτομο

    1. «Όλα κουλ», και πάλι, θα έλεγα είναι καλύτερα από το «όλα κομπλέ!» (μου τη δίνει ως έκφραση και μου θυμίζει το γιαούρτι!)
      Επίσης, η ερώτηση που ετέθη, τόσο από ‘σένα όσο κι από ‘μένα, μου θύμισε το «Η δε γυνή να φοβήται τον άνδρα»:
      «Ήταν ωραία η κηδεία, Αντωνάκη μου;»

      Μην το ευχηθείς προσωπικώς στο μπαρουτοκαπνισμένο, δηλώνει κατά του γάμου!
      (Της ευχήθηκε η θεία–αρμπαρόριζα και της απάντησε: «μ’ αυτό το πλευρό να κοιμάσαι!»)😇

      Τους καλοβδομαδιάτικους ασπασμούς μου!❤

      ΥΓ. Ο πρώτος μου σύζυγος (Μήτσος) με περνούσε 15 χρόνια και παρόλο που οι λόγοι του χωρισμού μας ήταν παντελώς άσχετοι με οτιδήποτε μπορεί κανείς να φανταστεί, στο «τουναντίον» ήμασταν κι εμείς.
      Ο «–14½», Μήτσος, επίσης!

      Αρέσει σε 1 άτομο

  6. Με τα νούμερα (γενικώς) δεν τα πάω καλά κι όλοι αυτοί οι υπολογισμοί για τη διαφορά ηλικίας με αφήνουν παγερά αδιάφορη. Φτάνει μόνο να «κουμπώσουν» δυο άνθρωποι κι αν δεν ήταν ο περίγυρος, ίσως και να είχαν στεριώσει πολύ περισσότερες σχέσεις.
    Νατάσα μου ευχαριστώ για το ξεσκόνισμα στις γνώσεις μου περί πτηνολογίας, γιατί κι εγώ είχα μείνει στο κεφάλαιο «Σταυραϊτέ μου». Ώστε έτσι ο γύπας λοιπόν…
    Άντε, να ζήσουν τα παιδιά και καλούς απογόνους!

    Αρέσει σε 1 άτομο

    1. Μαρία μου,
      Χαίρομαι πολύ που ταυτιζόμαστε! Του… κουμπώματος κι εγώ!

      Μετά την πτηνολογία, θα περάσουμε και στη ζαχαροπλαστική (να δω, όμως, πότε θα βρεθεί θέμα σχετικό, ώστε να το… κουμπώσω!)

      Σ’ ευχαριστώ!
      Πολλά φιλιά, καλή εβδομάδα!❤

      Μου αρέσει!

  7. Εντάξει εγώ ένα θέμα το έχω με τις διαφορές ηλικίας. Αν η μία είναι 16 και ο άλλος 30, συγκλονιστική διαφορά δεν το λες, αλλά το ένα είναι παιδί και ο άλλος μαντράχαλος και ως εκ τούτου με φοβίζει. Φυσικά το ίδιο με φοβίζει αν το 16 χρονο είναι και αγόρι. Τώρα αν μιλάμε για δυο ενήλικες δεν με αφορούν καθόλου οι ηλικίες, γιατί δεν έχω ιδέα πως περνάνε στην σχέση τους και τι ανάγκες εκπληρώνουν.
    Προσωπικά, είμαι κι εγώ απόφοιτος θετικής κατεύθυνσης και με καταγωγή από τη Μάνη. Λακωνική δεν με λες, το αντίθετο χαχα
    Τα λατρεύω αυτά τα events και λατρεύω και το κους κους που έχεις να κάνεις μετά, αλλά καθαρά σε πλαίσια του «να έχουμε κάτι να λέμε». Δεν μου αρέσουν καθόλου οι άνθρωποι που μετά από ένα event, θα κάτσουν από ζήλια και κακία να πουν όλα τα κακά για το ζευγάρι και το τι επέλεξε να κάνει στη σημαντική του ημέρα. Πιστεύω ότι αν κάτι δεν σου αρέσει, απλά αν έρθει η στιγμή να το κάνεις εσύ ή να το κάνουν τα παιδιά σου, μην το επιλέξεις. Την χαρά του άλλου γιατί να τη χαλάς; Αυτό του άρεσε, αυτό έκανε.
    Τώρα ο κόσμος πάντα θα έχει κάτι να λέει, για διαφορές ηλικίας, κοινωνικά status, οικονομικές δυνατότητες. Εγώ κοιτάω να περνάω καλά και όπου χρειαστεί κλείνω και τα αυτιά μου.
    Σεντόνι σου έγραψα δευτεριάτικα σόρι Αναστασία μου!
    Καλή μας εβδομάδα 🙂
    ΥΓ: Όλα τα λεφτά το μπαρουτοκαπνισμένο σου. Είχε να πάρει απ’ τη καταπληκτική της μάνα! ❤

    Αρέσει σε 1 άτομο

    1. Μαρίνα μου,
      Συμφωνώ μαζί σου ως προς το ότι αν το ένα άτομο είναι 16 και το άλλο 30 υπάρχει θέμα (στον/στην 30άρη/άρα, το εντοπίζω, πάντως…) Μεγαλώνοντας, η διαφορά ηλικίας παραμένει ίδια, αλλά στην ουσία της αμβλύνεται. (Δηλαδή, το 30–44 «παίζει» αλλιώς).
      Είναι κάτι σαν αυτό που έλεγε ο Κωνσταντάρας στην ταινία «Χτυποκάρδια στο θρανίο»… ότι από τα 70 και μετά, οι άνθρωποι γίνονται… συνομήλικοι!

      Α, το κους–κους, όπως επισημάναμε και σε παλαιότερη ανάρτηση, έχει την πλάκα του. (Πώς αλλιώς θα μάθαινα εγώ για τους… γύπες;!) Αλλά η κακεντρέχεια είναι κάτι εντελώς διαφορετικό και αυτό μού «έβγαλε» το κουτσομπολιό από τον συγκεκριμένο γάμο…

      Χμ… Μπορείς να μην επιλέξεις κάτι αν δεν σου αρέσει, αλλά αν είναι επιλογή του παιδιού του, καλό θα είναι –πιστεύω– να μην ανακατευτεί κανείς. Δεν μπορεί να κάνει και κάτι, αν μιλάμε για ενήλικα άτομα. (Αλλά, νομίζω, η σχετική επισήμανση στην πρώτη παράγραφο του σχολίου σου, περιλαμβάνει την περίπτωση αυτή).

      Έχω πει ότι λατρεύω τα σεντόνια σας!☺💕

      Μαρίνα μου, σ’ ευχαριστώ πολύ!
      Καλή και όμορφη εβδομάδα να ‘χεις!
      Φιλάκια πολλά πολλά «θετικάρια Μανιάτισσα»!❤

      Αρέσει σε 1 άτομο

  8. Χειρότερη σχολιάστρια περί γάμων δεν θα μπορούσες να βρεις και αυτό γιατί μετά από δυο γάμους (ο β’ ισχύει ακόμα μέχρι αυτή τη στιγμή που γράφω!), έχω αμετάκλητα καταλήξει πως ο γάμος είναι η μεγαλύτερη ανοησία και τρέχω να συμπληρώσω και να εξηγήσω! 😉
    Η «μελέτη» μου, μου έδειξε πως στο 83% των παντρεμένων ζευγαριών, οι γυναίκες δένουν τον γάιδαρο τους και παύουν πολύ γρήγορα να φροντίζουν το έξω τους όπως και το μέσα τους, με αποτέλεσμα η σχέση να είναι απλά μια συγκατοίκηση, φυσικά και οι άνδρες δεν πάνε πίσω αν και στο 94%, η γυναίκα είναι που μιλάει πρώτη για γάμο!
    Ενώ, αν δεν «βάλουν στεφάνι» και συζούν, προσέχουν τριπλάσια γιατί ο/η μπορεί να τους φύγει ανά πάσα στιγμή. Οι μελέτες «μου» επίσης έδειξαν πως ζευγάρια που ζούσαν πολλά χρόνια χωρίς «στεφάνι», μόλις το έβαλαν χώρισαν πολύ γρήγορα γιατί άρχισαν οι απαιτήσεις εκατέρωθεν!!! 😛
    Όσο για τα γλέντια που ακολουθούν ένα γάμο, με αφήνουν παγερά αδιάφορη και πάω μόνο αν είναι της οικογένειας, όπου σχεδόν όλη, έχει τα ίδια μυαλά με μένα!!! 😀
    Μέσα στα πλαίσια μιας σχέσης, η ηλικία νομίζω πως +5 ή -5 δεν παίζει κανένα ρόλο!
    Και κλείνω το σεντονάκι για να σ’ ευχαριστήσω πολύ πολύ που για μια ακόμη φορά όχι μόνο γέλασα αλλά έμαθα και καινούργιες λέξεις! 😉

    ΑΦιλάκια πολλά πολλά και καλή βδομάδα σε όλους μας! 🙂

    Αρέσει σε 1 άτομο

    1. Στεφανία μου!
      Τα ποσοστά της μελέτης σου με εξέπληξαν για την ακρίβειά τους!

      Κακό πράγμα ο δεμένος γάιδαρος! Αλλά το βλέπω να συμβαίνει και σε σχέσεις «απλής» συμβίωσης. Σε γενικές γραμμές, καλό είναι καθένας να αισθάνεται καλά με τον εαυτό του, ούτως ώστε να μη χρειαστεί να κάνει κάποια πράγματα μόνο και μόνο για το θεαθήναι…
      (Ξέρω γυναίκα που ανερυθρίαστα καυχιόταν πως, πριν παντρευτούν με τον σύντροφό της, στις εκδρομές που πήγαιναν ξυπνούσε… στις 4, βαφόταν κανονικά και ξανακοιμόταν, για να μην ξυπνήσει ο άλλος και τη δει απεριποίητη! Το βρίσκω τραγικό…)

      Αλήθεια, αυτό πάλι; Που ένα ζευγάρι έχει μακροχρόνια σχέση και χωρίζει μετά το γάμο; Και πάλι έχω παράδειγμα, ζευγαριού πολύ αγαπημένου, πάνω από 10 χρόνια μαζί, παντρεύτηκαν και 7 μήνες μετά, χώρισαν!

      Με τα γλέντια (είτε μετά από γάμο είτε μετά από βαφτίσια) με πιάνει… ανατριχίλα και προσπαθώ να τα αποφεύγω!

      Σ’ ευχαριστώ πολύ πολύ!
      Φιλιά πολλά και καλή εβδομάδα, Στεφανία μου!❤

      Αρέσει σε 1 άτομο

  9. Αυτό το «ανερυθρίαστα» με τσάκισε σε πλήρη αντίθεση με το «κάγκουρας»!!! 😀
    Έχω σκοπό ή «ψήνομαι» να τεστάρω τον 32 ετών γιόκα (από β’ γάμο) αν έχει κανένα φίλο «κάγκουρα» και αν ναι πολύ θ’ απογοητευτώ γιατί βλέπεις είναι καλλιτεχνίζων! 😛
    Προτείνω: Γάμος μέχρι να φύγουν τα παιδιά απ΄τη φωλιά, μετά ο καθένας σπιτάκι του, το βρίσκω δίκαιο αντί να παριστάνουν οι γυναίκες τις νοσοκόμες! 😉
    Αυτό το «πολύ αγαπημένα» ζευγάρια, να το προσέχεις Αναστασία μου, πολύ ανεκτικά, πολύ υπομονετικά…ναι! χοχοχο! 😛
    Είναι να μη με γαργαλίσει κανείς περί σχέσεων και λοιπά!

    ΑΦ! και ότι μπορεί ο καθένας!!! 🙂

    Αρέσει σε 1 άτομο

    1. Δεν πιστεύω ν’ ανακαλύψεις «κάγκουρα» στον κύκλο του 32χρονου… καλλιτεχνίζοντα!

      Ψιλοάσκοπος ο γάμος. Με τον πατέρα του παιδιού μου χωρίσαμε όταν η μικρή ήταν 2½ ετών. Δεν ακολουθήσαμε την απόφαση του δικαστηρίου, την έβλεπε όσο συχνά ήθελε, για όση ώρα ήθελε.
      Αν είχαμε μείνει έως σήμερα μαζί, το παιδί θα είχε ζήσει άθλιες στιγμές κι εμείς θα ήμασταν δυστυχείς.

      Το «πολύ αγαπημένο ζευγάρι» του παραδείγματος, έμοιαζε να ‘ναι έτσι, ίσως επειδή τότε ήταν πολύ νέοι, δίχως ιδιαίτερες σκοτούρες και προβλήματα «οικονομικής φύσεως». Τι να πω;

      Φιλάκια, Στεφανία μου!❤
      Σ’ευχαριστώ που πέρασες ξανά, καθώς και για το χρησιμότατο σχόλιο!😉

      Αρέσει σε 1 άτομο

  10. Και υπάρχουν κι εκείνες οι σχέσεις που κρατούν πάνω και πέρα από δεσμεύσεις, χαρτιά και ταμπέλες. Και μπορεί να μην είναι (πια) ερωτικές, αλλά βαθιά ανθρώπινες και ζεστές … Για μένα αυτό είναι …οικογένεια.
    Η μεγαλύτερη διαφορά σε σχέση μου ήταν -12½. Καμία ανασφάλεια δεν είχα κι εγώ. Με μεγαλύτερο δυστυχώς δεν έχω να αναφέρω… όλοι πάντα ήταν μικρότεροί μου εκτός -και μετά- από τον πρώην άντρα μου που ήμασταν συνομήλικοι. Απλά έτυχε! Δεν ακολούθησα κάποιο μοτίβο. Έτσι κι αλλιώς έζησα ανάποδα εγώ τη ζωή μου!
    Πόσο σε νιώθω στο θέμα του δικού σου χρόνου και της αποστροφής σου στη συμβίωση. Βρέθηκε μονάχα ένα πλάσμα να μου μοιάζει στην ιδιοσυγκρασία, κι αυτός είναι ο Μαξ και δεν σκοπεύω… να τον χωρίσω τον γλυκούλη μου! Αυτή τη στιγμή κοιμάται στο σαλόνι μου και δεν με έχει ενοχλήσει όσο εγώ είμαι στον υπολογιστή! Μα πες μου….δεν είναι υπέροχος;
    Καληνυχτώ κάπου εδώ Νατάσα μου!
    Πολλά φιλιά 🙂

    Αρέσει σε 1 άτομο

    1. Ναι, Αριστέα μου, ακριβώς έτσι!
      (Αυτό που έγραψα πιο πάνω «οι δικοί μου άνθρωποι»…)

      Έτσι (θα) έπρεπε: να συμβαίνει. Αν αρχίσουμε και βγάζουμε μεζούρες και κομπιουτεράκια και «τόσα πάνω – τόσα κάτω, χάνουμε κάτι παραπάνω απ’ την ουσία κι άρα, πώς θα είμαστε γνήσιοι, ολόκληροι, αυτούσιοι σε μια σχέση;

      Ο Μαξ είναι «ιδέα»! (Κι ο Ερνέστο, κάπως έτσι: κοιμάται, περιφέρεται, παίζει, έρχεται για αγκαλιές, κοιταζόμαστε, συνεννοούμεθα, τα βρίσκουμε!)

      Σ΄ευχαριστώ πολύ, Αριστέα μου!
      Να ‘χεις όμορφο απόγευμα!
      Τα φιλιά μου!❤

      Μου αρέσει!

  11. Καλησπέρα. Ήρθα από τους Γλαρόλυκους κι έμεινα… 🙂

    Υπέροχο το blog, ο τρόπος που γράφεις και τα διάφορα θέματα που σχολιάζεις! Κόλλησα (εγώ κανονικά εδώ και καμιά ώρα θα έβαζα την σειρά μου να δω)… Μέχρι που διάβασα την παραπομπή (ουδέποτε δεν το έχω κάνει διότι συνήθως βαριέμαι :P)! Καταπληκτική! 🙂

    Αυτά είχα να πω, καλή συνέχεια! 🙂

    Αρέσει σε 1 άτομο

    1. Καλωσήρθες, Kanellia! 🌼

      Kι εγώ σε «γνώρισα» από τους Γλαρόλυκους (στο top 10 σου, ταυτίζομαι με τη βροχή!)

      Σ΄ευχαριστώ πολύ για τα καλά σου λόγια!
      Τώρα που «βρεθήκαμε», δεν θα χαθούμε!

      Καλό σου απόγευμα και καλό Σαββατοκύριακο!☺

      Αρέσει σε 1 άτομο

Γράψε κι εσύ τα δικά σου...

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.