Casting για ένα… Ταξίδι χωρίς γυρισμό

casting

Τρία, σχεδόν, χρόνια μετά το καταπληκτικό δρώμενο «Το δικό μου Cinefil», στο οποίο μας είχε (προσ)καλέσει να συμμετάσχουμε ο Giannis Pit., για τα τέταρτα γενέθλια του ιστολογίου του Cinefil, ἤγγικεν τό πλήρωμα τοῦ χρόνου για ένα πολύ απαιτητικό αλλά ταυτόχρονα συναρπαστικό «παιχνίδι»–δρώμενο!

Ο Γιάννης, μας (προ–σ–)καλεί να κάνουμε το casting μιας κινηματογραφικής ταινίας!
Όλες τις πληροφορίες θα τις βρεις στις αναρτήσεις του:
Παιχνίδι με το Casting και
• [Spoiler!] Παιχνίδι με το Casting – Αναλυτική παρουσίαση πλοκής
[Προειδοποίηση: Μην το διαβάσεις ακόμη, αν δεν θέλεις να μάθεις εξαρχής το τέλος!]

Τι είναι το «casting»

Casting ορίζουμε εκείνη την διαδικασία με την οποία επιλέγουμε τους ηθοποιούς εκείνους που θα ανταποκριθούν στην ερμηνεία των χαρακτήρων της κινηματογραφικής ταινίας την οποία έχουμε να γυρίσουμε.[…]
Cinefil | Παιχνίδι με το Casting

Οι «όροι»

Η διαδικασία δεν είναι καθόλου εύκολη, μια που θα πρέπει οι ηθοποιοί τους οποίους θα επιλέξουμε να έχουν την ερμηνευτική δυνατότητα να εξυπηρετήσουν τους ρόλους του σεναρίου και να πληρούν τα εξωτερικά χαρακτηριστικά των προσώπων του σεναρίου.

Έχουμε τη δυνατότητα να επιλέξουμε ηθοποιούς είτε του Κλασσικού Ελληνικού Κινηματογράφου είτε, εναλλακτικά, του Νεώτερου ή ακόμα του σημερινού Κινηματογράφου (αρκεί να ταιριάζουν σε χρονική περίοδο. Δεν μπορούμε να επιλέξουμε, δηλαδή, έναν ηθοποιό του 1965 με έναν ηθοποιό του 2000).

♦ ♦ ♦

Το σενάριο

Σύμφωνα με τον εμπνευστή του παιχνιδιού, το σενάριό μας βασίζεται στο αστυνομικό μυθιστόρημα του «μετρ του είδους», Γιάννη Μαρή

Ταξίδι χωρίς γυρισμό (1963)

Y_Maris_Taxidi-xoris-gyrismo

και διαθέσιμα έχουμε:

• Το περιβάλλον δράσης (χρόνος, τόπος)
• Τα κύρια δρώντα πρόσωπα και κάποια βασική περιγραφή του χαρακτήρα τους, όπως αυτή προκύπτει από το ίδιο το έργο
• Τα βασικά στοιχεία του Σεναρίου

Το ταξίδι μας, αρχίζει!

♦ ♦ ♦

• Τα βασικά στοιχεία του σεναρίου

Με φόντο την καλοκαιρινή και κοσμική Μύκονο του 1963, και με έδρα το κοσμικό Ξενοδοχείο «Λητώ», ένας άνθρωπος με πολύ παρελθόν αλλά χωρίς καθόλου μέλλον, ο Ανδρέας Δελαβέρης δέχεται μια πρόταση:
«Σας δίνω την ευκαιρία να λύσετε τα προβλήματά σας» του είπε ο Αθανασίου.
«Να παντρευτείτε τη θετή μου κόρη».
Έτσι, αρχίζει μια εξαίρετη περιπέτεια γεμάτη σκοτάδι, ένα ακόμα συγκλονιστικό αστυνομικό δράμα που σε κάθε του γωνιά παραμονεύει ο Θάνατος.
Αναλυτικά η πλοκή: Cinefil | Παιχνίδι με το Casting

• Χρόνος και τόπος (περιβάλλον) δράσης

Ας γυρίσουμε το χρόνο πενήντα πέντε, περίπου, χρόνια πίσω, για να δούμε πώς ήταν η Μύκονος στις αρχές και, μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του ’60, την περίοδο, δηλαδή, που εκτυλίσσεται η υπόθεση του «έργου» μας!

[Κάνε κλικ σε μια από τις εικόνες για να τη δεις σε μεγέθυνση και να διαβάσεις τις λεζάντες].

[…] Τις δεκαετίες του ’60 και του ’70 ήταν το νησί της εκκεντρικότητας, το βασίλειο του ελεύθερου έρωτα, μια αμαρτωλή παιδική χαρά για μεγάλα παιδιά, ένας τόπος διακοπών από τον οποίο οι προκαταλήψεις έμοιαζαν να λείπουν παντελώς.[…]
Μύκονος: Το νησί του διαβόλου | Δημήτρης Γαλάνης, Το Βήμα, 10.06.2001

♦ ♦ ♦

[…] «Το μεγάλο μπαμ για το νησί έγινε τη δεκαετία του ’60, όταν άρχισαν να έρχονται ο Ωνάσης και ο Νιάρχος, ελκύοντας το διεθνές τζετ σετ. Περπατούσες και δίπλα σου ήταν η Τζάκι, η Σοράγια, ο Τάκης Χορν, η Αννα Συνοδινού», θυμάται ο Ζάχος Χατζηφωτίου. «Ήταν η εποχή που ο Νιάρχος μοίραζε λίρες στους ψαράδες…», συνεχίζει.[…]
Vintage Μύκονος | msn.com, από life.gr και newsonly.gr, 28.05.2017

♦ ♦ ♦

[…] Οι δεκαετίες του ’50 και του ’60 κατέστησαν το νησί των ανέμων, προορισμό για ηθοποιούς, πολιτικούς και μεγιστάνεις. (…) Τη δεκαετία του ’50 ολοένα και περισσότεροι πλούσιοι αρχίζουν ν’ ανακαλύπτουν τη Μύκονο, η οποία αργά αλλά σταθερά δομεί τον κοσμικό χαρακτήρα της. Ο Αριστοτέλης Ωνάσης και η Μαρία Κάλλας, ο Σταύρος Νιάρχος και η Τίνα «πιάνουν» συχνά με τα κότερά τους σε διάφορες παραλίες της Μυκόνου. Εκείνη την εποχή οι λύσεις για τους λιγοστούς επισκέπτες του νησιού ήταν περιορισμένες. Υπήρχαν ελάχιστες ταβέρνες και δύο μπαρ, ενώ οι βόρειες παραλίες της Μυκόνου ήταν ακόμη αποκομμένες από το υπόλοιπο νησί. Χαρακτηριστικό της εποχής είναι ότι ο ιδιοκτήτης ενός εκ των δύο μπαρ της Μυκόνου, εξακολουθούσε να ασχολείται τα πρωινά με την κυρίως ασχολία του, την κτηνοτροφία. Το 1954, το βασιλικό ζεύγος Παύλου και Φρειδερίκης συμπεριέλαβαν τη Μύκονο στην κρουαζιέρα που έκαναν στα ελληνικά νησιά. Τον Οκτώβριο του 1955 ο καπετάν Αντώνης Χαριτόπουλος μαζεύει από τα ανοιχτά ένα μισοπεθαμένο πελεκάνο, τον οποίο η τοπική κοινωνία υιοθετεί και βαφτίζει Πέτρο.

Και στη δεκαετία του ’60 η Μύκονος παραμένει ανέγγιχτη από το μαζικό τουρισμό, ενώ παράλληλα η κοσμική ζωή αρχίζει να γίνεται εντονότερη. Σε ολόκληρη τη Μύκονο κυκλοφορούν εννέα ταξί και δύο λεωφορεία. Τα πλοία δεν πιάνουν ακόμη στο λιμάνι, αλλά αρόδο. Από κει αναλαμβάνουν την περαίωση στην ξηρά οι λάντζες. Στην απογραφή του 1961 η Μύκονος φαίνεται να κατοικείται μόνιμα από 3.718 άτομα. Ανάμεσα σ’ εκείνους οι οποίοι επιλέγουν το νησί για να παραθερίσουν είναι η Ελένη Βλάχου, η οποία, μάλιστα, κατασκευάζει σπίτι στη Χώρα. Η Μελίνα Μερκούρη αλλά και ξένοι, διεθνούς φήμης, ηθοποιοί, όπως ο Μάρλον Μπράντο, η Γκρέις Κέλι και ο Ρίτσαρντ Μπάρτον διαφημίζουν ακόμη περισσότερο τη Μύκονο ως κοσμικό προορισμό. Στο νησί κάνει την εμφάνισή της και η Τζάκι Κένεντι, ενώ ο Ωνάσης, ιδιοκτήτης τότε της Ολυμπιακής, κατασκευάζει το πρώτο αεροδρόμιο.

Την ίδια εποχή επισκέπτεται για πρώτη φορά το νησί ο, πρωθυπουργός τότε, Κωνσταντίνος Καραμανλής. (…) Ο Καραμανλής έμενε στο μικρό ξενοδοχείο του πιστού γραμματέα του κ. Θεόδωρου Χαριτόπουλου. […]
Οι Ελληνες ζουν τον μύθο τους στη… Μύκονο |Βασίλης Νεδος, Η Καθημερινή, 10.08.2008

♦ ♦ ♦

Σαν παλιά, ελληνική ταινία…

Κλείσε τα μάτια, φέρε τις εικόνες του νησιού και ό,τι διάβασες γι’ αυτό πιο πάνω, γιατί ήρθε η ώρα να τοποθετήσουμε στο «κάδρο» την ίδια την ιστορία και τους πρωταγωνιστές της!

Βρισκόμαστε στη Μύκονο, γύρω στο 1965…

Ο Ανδρέας Δελαβέρης, ένας 30χρονος κλασικός γόης, έχοντας αφήσει πίσω του μια καλή καριέρα ιατρικής από τον πατέρα του στο Παρίσι, αναγκάζεται πλέον, για να επιβιώνει, να παριστάνει τον ζιγκολό σε κοσμοπολίτικες παρέες αλλά και να χαρτοκλέβει κοσμικές κυρίες ανάλογων κύκλων για να βγάζει «τα προς το ζειν».

Εν μέσω διακοπών, στην πολυτελή Μύκονο, τον πλησιάζει ένας επίσης γοητευτικός 55άρης, ο Αθανασίου, και του κάνει μια εξωφρενική πρόταση που, στην ουσία, στη συνέχεια μετατρέπεται σε ωμό απόλυτο εκβιασμό:
Ο Δελαβέρης οφείλει να πλησιάσει τη Μαρία, θετή κόρη του Αθανασίου, κόρη της γυναίκας του Άννας από τον πρώτο της γάμο, να την ξελογιάσει και να την παντρευτεί πριν συμπληρώσει ένα όριο ηλικίας. Σύμφωνα με την κληρονομιά του πατέρα της, τα χρήματα περνούν στη μητέρα της. Ο Δελαβέρης θα εισπράξει ένα τέτοιου ύψους ποσόν, που θα του λύσει μαζικά τα προβλήματα επιβίωσης. Στην αντίθετη περίπτωση, ο Αθανασίου κρατάει στα χέρια του ακάλυπτες επιταγές του Δελαβέρη και αποδείξεις χαρτοκλοπής. (…)

Ανδρεας Δελαβερης (Πρώτος ανδρικός ρόλος)
30
ετών. Γοητευτικός, αρρενωπός, κλασικός γυναικάς των κοσμικών κύκλων. Το μεγάλο ιατρικό όνομα του πατέρα του δεν έγινε δυνατό να τον συνοδεύσει στη ζωή του. Ζει παρασιτικά με το να χαρτοκλέβει πλούσιες Κυρίες σε κοσμικές συνάξεις. Για αυτόν ο έρωτας δεν είναι παρά business. Όμως, παρά το ότι η ζωή του κυλάει παρασιτικά, μέσα στην καρδιά του παραμένει άσβηστη η φλόγα μιας κρυμμένης αγνότητας. Για αυτό και δεν θα αργήσει η στιγμή που ο έρωτας θα του χτυπήσει την πόρτα με τρόπο απόλυτο.

Η επιλογή μου: Πέτρος Φυσσούν (5.10.1933 – 5.12.2016)

FyssounP

♦ ♦ ♦

Αθανασιου (Δεύτερος αντρικός ρόλος. Ο κλασικός «κόντρα» χαρακτήρας)
50-55
ετών, άντρας με στεγνό αρρενωπό γυμνασμένο σώμα, γκρίζα μαλλιά, σκληρό βλέμμα, μελαμψό πρόσωπο, ανοιχτόχρωμα μάτια. Χθόνιος τύπος, αδίστακτος μπροστά στη δύναμη του χρήματος.

H επιλογή μου: Τίτος Βανδής (7.11.1917 – 23.02.2003)

VandisT

♦ ♦ ♦

ΜΑΡΙΑ ΑΠΟΣΤΟΛΑΤΟΥ (Δεύτερος Γυναικείος ρόλος)
Κόρη της Άννας (συζύγου του Αθανασίου) από τον πρώτο της γάμο. Στα 24 της χρόνια. Με γλυκά και λεπτά χαρακτηριστικά. Αδύνατη, ευάλωτη, με μελαγχολικές συμπεριφορές. Ζει με συναισθηματική εσωστρέφεια. Κάτι από τα παλιά τη βασανίζει έντονα. Βγάζει μια κρυφή μα σαφή αντιπάθεια προς τον πατριό της.

H επιλογή μου: Έλλη Φωτίου (Οκτώβρης, 1940)

Fotiou

♦ ♦ ♦

ΑΝΝΑ ΑΠΟΣΤΟΛΑΤΟΥ (Υποστηρικτικός Γυναικείος ρόλος)
Σύζυγος του Αθανασίου, στο δεύτερο γάμο της. Μια γυναίκα της υποταγής και του φόβου. Πειθήνιο όργανο του συζύγου της, υποταγμένη στις επιλογές του. Μοναδικό της, πλέον, λατρεμένο πρόσωπο, η κόρη της, Μαρία, από τον πρώτο της γάμο.

H επιλογή μου: Κάκια Παναγιώτου (1923 – 6.04.2013)

Panagiotou

♦ ♦ ♦

(…) Ο Ανδρέας Δελαβέρης βρίσκει στο διάβα του και την αισθησιακή Ντόρα Τασολάμπρου, ερωμένη του Αθανασίου, η οποία στην κυριολεξία τον «αποπλανεί» σεξουαλικά στο γιοτ της.

Ο Δελαβέρης εγκλωβισμένος ξεκινά «τη δουλειά», διαπιστώνοντας στην πορεία τον υπέροχο μελαγχολικό και κλειστό χαρακτήρα της «μέλλουσας γυναίκας» του, Μαρίας. Έτσι, αντιλαμβάνεται ότι αυτή η επαφή μαζί της, πλέον δεν έχει τα χαρακτηριστικά της απάτης ή της «δουλειάς» αλλά νιώθει να γίνεται άλλος άνθρωπος, και τον έρωτα να του χτυπά την πόρτα. Ο έρωτας έρχεται στην κυριολεξία ως καταλύτης να αλλάξει εκ βάθρων τον νεαρό Αντρέα, βάζοντάς του μεγάλα διλήμματα για το ρόλο του σε αυτή τη δόλια ιστορία, σε σημείο, πλέον, να θέλει να αλλάξει ζωή.

Ο αινιγματικός Καθηγητής Γρηγοριάδης, παρακολουθεί τις κινήσεις του Δελαβέρη και τον προειδοποιεί για την ποιότητα και το μαύρο παρελθόν του Αθανασίου, τον οποίο θεωρεί υπεύθυνο για το θάνατο ενός αδελφικού του φίλου.
Ο Ανδρέας Δελαβέρης είναι ένας άλλος άνθρωπος, απόλυτα ερωτευμένος με την γυναίκα που τον επέστρεψε στη ζωή, τη Μαρία.

Το ταξίδι χωρίς γυρισμό θα ξεκινήσει όταν ο Υπομοίραρχος Αναγνωστόπουλος ενημερώνει τον Ανδρέα στο ξενοδοχείο του, ότι η Μαρία βρέθηκε άγρια δολοφονημένη το προηγούμενο βράδυ, ακριβώς στον τόπο του τελευταίο τους ραντεβού. Ο Ανδρέας Δελαβέρης συλλαμβάνεται ως βασικός ύποπτος της δολοφονίας της γυναίκας την οποία ερωτεύθηκε. Τα στοιχεία είναι συντριπτικά ενάντιά του και μόνον ο Υπομοίραρχος Αναγνωστόπουλος στη συνείδησή του δεν τον θεωρεί ένοχο.  (…)

ΝΤΟΡΑ ΤΑΣΟΛΑΜΠΡΟΥ (Πρώτος Γυναικείος ρόλος)
Ηλικία κοντά στα 30. Κλασική ανέμελη γυναίκα της Μυκόνου της εποχής. Όμορφη, αισθησιακή, σέξι και προκλητική με τους άντρες. Δεν έχει ερωτικές αναστολές, ζει τη ζωή της σε κάθε της στιγμή. Είναι ερωμένη του Αθανασίου αλλά αυτό δεν την εμποδίζει να χαίρεται τον έρωτα με κάθε καλό αρσενικό περάσει στο διάβα της.

H επιλογή μου: Πάρη Λεβέντη (29.10.1936)

Leventi

♦ ♦ ♦

ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΗΣ (Βασικός Υποστηρικτικός αντρικός ρόλος)
70
ετών, ο φημισμένος Καθηγητής Ιατρικής. Γοητευτικός επιβλητικός άντρας, παρά τα χρόνια του. Άσπρα μαλλιά, κοκκινισμένα χείλη, ελαφριά επιδερμίδα, γυαλιά με χρυσό σκελετό. Κουβαλάει τις αναμνήσεις και την τραγωδία του θανάτου του στενού του φίλου Δελαβέρη, γιος του οποίου είναι ο νεαρός Αντρέας Δελαβέρης.

H επιλογή μου: Χρήστος Τσαγανέας (1906 – 2.07.1976)

Tsaganeas

♦ ♦ ♦

ΥΠΟΜΟΙΡΑΡΧΟΣ ΑΝΑΓΝΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ (Από τους βασικούς αντρικούς ρόλους)
30άρης. Επικεφαλής του τμήματος Χωροφυλακής Μυκόνου. Ονειροπόλος και λογοτέχνης. Άνθρωπος μαλακός και συναισθηματικός. Καμία σχέση με τον κλασικό τύπο του υπηρεσιακού χωροφύλακα της εποχής. Τον λες περισσότερο ποιητή ή λογοτέχνη παρά αστυνομικό. Αυτό όμως δεν τον κάνει λιγότερο οξυδερκή και άνθρωπο με υψηλά αντανακλαστικά και ερευνητική σκέψη.

H επιλογή μου: Γιάννης Φέρτης (21.04.1938)

Fertis

♦ ♦ ♦

(…) Όταν καταφτάνουν στο νησί, το κλιμάκιο με τον Διοικητή χωροφυλακής Ταγματάρχη Μαυρόπουλο, τον Εισαγγελέα Αποστόλου και τον Ανακριτή Βερύκκιο, τα πράγματα σφίγγουν σαν μέγγενη γύρω από τον απελπισμένο Δελαβέρη.
Ο μόνος που θα προσπαθήσει να τον βοηθήσει είναι ο μυστηριώδης καθηγητής Γεωργιάδης, που εμφανίζεται αρωγός στην υπεράσπισή του αλλά και το ανθρώπινο ένστικτο του Υπομοίραρχου Αναγνωστόπουλου που στην πορεία θα συναντηθεί με αυτό του ανακριτή Βερύκκιου.

Ο Ανδρέας Δελαβέρης, στην απελπισία του, δραπετεύει από το αστυνομικό τμήμα και το εφιαλτικό ταξίδι χωρίς γυρισμό κορυφώνεται για τον ίδιο.

Ποια άραγε θα είναι η εξέλιξη; Η κορύφωση, το δράμα και η κάθαρση. Ποιος και γιατί δολοφόνησε άγρια τη νεαρή Μαρία Αποστολάτου;

ΤΑΓΜΑΤΑΡΧΗΣ ΜΑΥΡΟΠΟΥΛΟΣ (Υποστηρικτικός αντρικός ρόλος)
Ο 45άρης κλασικός Διοικητής Χωροφυλακής Κυκλάδων. Υπηρεσιακός, Σκληρός, μονοκόμματος τύπος. Η σκέψη του τετράγωνη, απόλυτα συντηρητική. Υποστηρικτής του πλούτου και της «ηθικής» του καλού κόσμου. Ένας ορισμός του επαρχιώτη αξιωματικού χωροφυλακής, θεματοφύλακα του στάτους και της εξουσίας.

H επιλογή μου: Γιάννης Αργύρης (1918 – 23.07.1993)

Argyris

♦ ♦ ♦

ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑΣ ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ (Υποστηρικτικός αντρικός ρόλος)
40άρης
υπηρεσιακός τύπος. Άντρας ψηλός, στεγνός, μελαγχολικός. Παρά τον υπηρεσιακό του χαρακτήρα έχει περιθώρια ανοιχτής σκέψης και ελιγμών.

H επιλογή μου: Φοίβος Ταξιάρχης (1926 – 11.10.2007)

Taxiarchis

♦ ♦ ♦

ΑΝΑΚΡΙΤΗΣ ΒΕΡΥΚΚΙΟΣ (Από τους Βασικούς αντρικούς ρόλους)
Ο 30άρης πανέξυπνος, γοητευτικός και καλοντυμένος μεθοδικός ανακριτής. Οργανωτικός με σκέψη συντεταγμένη, οξυδερκής και με εμφανή διάθεση δικαιοσύνης. Να τον θεωρήσετε ως βασικό πρόσωπο στην κάθαρση της ιστορίας. Ο άντρας εκείνος που θα ρισκάρει, που θα πάρει τολμηρές πρωτοβουλίες ενάντια στην κλασική υπηρεσιακή του μεθοδολογία για να παλέψει με πάθος να φτάσει στην αλήθεια με τον φίλο του στην πορεία Υπομοίραρχο Αναγνωστόπουλο.

H επιλογή μου: Σπύρος Φωκάς (17.08.1937)

Fokas

♦ ♦ ♦

Λίγα λόγια για το σκεπτικό της επιλογής

Προτίμησα να «παίξω» με… πρωτογενές υλικό, από την εποχή που γράφτηκε το βιβλίο και κατά τη διάρκεια της οποίας διαδραματίζεται η υπόθεση.

Προσπάθησα, οι ηθοποιοί που επέλεξα, να είναι πολύ κοντά, ηλικιακά, με τα πρόσωπα της ιστορίας.

Για τους πρωταγωνιστικούς ρόλους, οι εναλλακτικές μου ήταν: ο Σπύρος Φωκάς ή ο Γιάννης Φέρτης για το ρόλο του Ανδρέα Δελαβέρη, ο Λυκούργος Καλλέργης αλλά και ο Μάνος Κατράκης ως Αθανασίου και η Ρίκα Διαλυνά ως Ντόρα Τασολάμπρου. Για το ρόλο του Βερύκκιου, μου πέρασε από το μυαλό ο Αλέκος Αλεξανδράκης ενώ, ως καθηγητής Γρηγοριάδης, θα μου άρεσε κι ο Θόδωρος Μορίδης. Τέλος, ως Ταγματάρχης Μαυρόπουλος, θα ταίριαζε πολύ κι ο Βαγγέλης Καζάν, όμως την εποχή που επέλεξα (γύρω στο 1965, υπενθυμίζω), είναι πολύ νέος.
Φέρτης και Φωκάς, τελικά «έπαιξαν» σε άλλους ρόλους!

Ως Δελαβέρης, ο Φέρτης μου έμοιαζε πολύ αθώος για τυχοδιώκτης, ζιγκολό, χαρτοκλέφτης ενώ, αντίστοιχα, τον Φωκά, δεν μπόρεσα να τον φανταστώ να μεταμορφώνεται και να βγάζει, τελικά, αυτή τη «φλόγα μιας κρυμμένης αγνότητας».
Ο Πέτρος Φυσσούν ήταν η τελική μου επιλογή, αφού οι αναμφισβήτητες υποκριτικές ικανότητές του, συνεπικουρούμενες από την πολύ ιδιαίτερη φυσιογνωμία του (άγγελος και διάβολος, ταυτόχρονα), τον κατέστησαν στα μάτια μου, ιδανικό ενσαρκωτή του πρωταγωνιστικού ρόλου.

Ο εξαιρετικός Λυκούργος Καλλέργης, έφερε πολλά από τα χαρακτηριστικά του Αθανασίου, όμως παραήταν «εστέτ» για το «ρεμάλι» που, μέσα από την ανάλυση της πλοκής, μού «έβγαζε» ο «κακός της ιστορίας».
Τον Μάνο Κατράκη, για κάποιο λόγο, δεν μπόρεσα στιγμή να τον φανταστώ στο πλευρό μιας ερωμένης όπως η Τασολάμπρου!
Αντίθετα, ο Τίτος Βανδής (πολύ αγαπημένος μου ηθοποιός και αυτός), είχε όλο το «πακέτο» για να υποστηρίξει το ρόλο.

Ο πρώτος χαρακτήρας που «ήρθε κι έδεσε» με την ιστορία, ήταν αυτός, της Μαρίας Αποστολάτου. «Δαγκωτό» στην Έλλη Φωτίου, η οποία έδενε πολύ και με τον Φυσσούν.  Θυμήσου τους στην εξαιρετική ταινία «Προδοσία» (1964)

Δεν με δυσκόλεψε, σχεδόν καθόλου, η επιλογή της Άννας Αποστολάτου. Ήμουν μεταξύ της Αθηνάς Μιχαηλίδου και της Κάκιας Παναγιώτου. Η δεύτερη… κέρδισε, τελικά, το ρόλο, μια που, η Μιχαηλίδου, φυσιογνωμικά, μου έβγαζε κάποια σκληρότητα και δεν θα μπορούσα να τη φανταστώ τόσο παθητική. Αντίθετα, στην –καθ’ όλα δυναμική– Παναγιώτου, τα εξωτερικά, κυρίως, χαρακτηριστικά της, τής έδιναν μια όψη πιο «μαλακή» κι ονειροπόλα.

Ο Γιάννης Φέρτης, με την ευγενική φυσιογνωμία, το καθαρό βλέμμα και τη μοναδική φωνή του, ήταν ο ιδανικός Αναγνωστόπουλος.

Η Πάρη Λεβέντη με «κέρδισε» (και το ρόλο της Τασολάμπρου, τελικά!) χάρη στο συνδυασμό ομορφιάς και προκλητικότητας (κάτι που, εκείνη την εποχή, δεν έβγαζε ακόμη τόσο έντονα η Ρίκα Διαλυνά, τουλάχιστον στις μέχρι τότε εμφανίσεις της).

Ο Αλέκος Αλεξανδράκης «έχασε» το ρόλο του Βερύκκιου από τον Σπύρο Φωκά, μια που η ιστορία μας «θέλει» 30άρη τον Ανακριτή κι ο Αλεξανδράκης πλησίαζε, εκείνη την εποχή, τα 40.

Ο Χρήστος Τσαγανέας, ικανότατος τόσο σε κωμικούς όσο και σε δραματικούς ρόλους,  ταίριαξε στο μυαλό μου καλύτερα στο ρόλο του καθηγητή Γρηγοριάδη, απ’ όσο ο (πολύ συμπαθής κι εξίσου ικανός) Θόδωρος Μορίδης.

♦ ♦ ♦

Επιμύθιο

Αν πρόκειται να γυρίσεις κάποια ταινία, μη με ξεχάσεις! Να με προτιμήσεις… να φτιάχνω τους καφέδες!

The_End

28 σκέψεις σχετικά με το “Casting για ένα… Ταξίδι χωρίς γυρισμό

  1. !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
    Αναστασία (Νατάσσα)…….
    έχω κάνει ένα ….τέταρτο που δεν μπορώ να μιλήσω….!
    Με έχεις ταράξει τόσο που πραγματικά έχω συγκινηθεί τώρα έτσι ; και δεν είναι σχήμα λόγου όλο αυτό.
    Και έχω συγκινηθεί όχι μονάχα για αυτήν την παρουσίαση εδώ που θα ζήλευε ο ίδιος ο Φίνος (δεν θέλω αντίρρηση) ΑΛΛΑ το κυριότερο για τον σεβασμό που νιώθω ότι απέδωσες σε μια έστω «παιδική» μου τρέλα-παιχνίδι.
    Για να ετοιμαστεί όλο αυτό Νατάσσα (τώρα πια) πρέπει να δούλεψες ώρες ολάκερες….!
    Θέλω να το προβάλω, δεν ξέρω πως, να το βάλω σαν σύνδεσμο. Κάτι θα κάνω.
    Όσον αφορά αυτές καθ’ εαυτές τις επιλογές σου, παρμένες από το σινεμά των δικών μας χρόνων (είμαι 57 ετών), είναι μία προς μία επιλεγμένες και συγκροτημένες που δεν έχω να πω πολλά.
    Μονάχα με τον Βανδή είχα μια «αναστολή» λόγω του ότι συναισθηματικά τον είχα συνηθίσει σε άλλους ρόλους αλλά θαρρώ έχεις δίκιο.
    Κάθε σου επιλογή είναι και μία ξεχωριστή ιστορία πραγματικά.
    Λάτρεψα τον τρόπο που παρουσίασες την Μύκονο της εποχής, το βιβλίο και την ιστορία της κοινωνίας της.
    Να δεις που θα το κάνω τακτικό αυτό το δρώμενο ίσως κάθε 2-3 μήνες.Θα το σκεφτώ.
    Ένα μεγάλο ευχαριστώ δεν αρκεί….!

    Αρέσει σε 2 άτομα

    1. Με συγκινείς πάρα πολύ με όσα γράφεις στο σχόλιό σου
      .
      Πράγματι, πήρε κάποιες μέρες το όλο «εγχείρημα», διότι εξαρχής μου άρεσε πολύ και ήθελα να το αποδώσω ως «πακέτο».
      Αν κάτι με δυσκόλεψε (αρκετά, μάλιστα) ήταν η επιλογή των φωτογραφιών των «πρωταγωνιστών». Βλέπεις, για κάποιους απ’ αυτούς, το διαθέσιμο υλικό είναι σπάνιο και δυσεύρετο. Επιπλέον, ήθελα να βρω φωτογραφίες τους από την εποχή που τους «τοποθετώ», δηλαδή μεταξύ 1963–1965. Για κάποιους, χρειάστηκε να ανατρέξω σε ταινίες της εποχής, στο YouTube, να «παγώσω» κάποια ευκρινή εικόνα τους και να τη μεταφέρω.

      Τον Τίτο Βανδή, συναισθηματικά –και λόγω του «προφίλ του» αλλά επειδή κι εγώ τον είχα συνηθίσει σε άλλους ρόλους– τον θεώρησα τολμηρή επιλογή… αλλά υποκριτικά, θαρρώ, θα υποστήριζε στο έπακρο τον Αθανασίου.

      Γιάννη, θα το ήθελα πολύ να καθιερωθεί το δρώμενο αυτό! Μακάρι να το καταφέρεις και να έχουμε την ευκαιρία να συμμετέχουμε! Όπως είδα, άλλωστε, ενθουσιάστηκε το αναγνωστικό κοινό του Cinefil!

      Πολλές ευχαριστίες, να είσαι καλά!
      Σε φιλώ, καλό Σαββατοκύριακο!

      Μου αρέσει!

      1. Αναστασία μου επιβεβαιώνεται ότι ο χρόνος που δούλεψες πάνω στο θέμα ήταν πολύ μεγάλος και το εγχείρημα επίπονο. Μου κάνει μεγάλη εντύπωση και θαυμασμό η δουλειά σου να αποδώσεις με απόλυτη πιστότητα τους ηθοποιούς στον ακριβή χρόνο της εποχής του «γυρίσματος». Αυτό δείχνει μεράκι εντυπωσιακό και δεν ξέρεις πόσο το χάρηκα.
        Αναστασία, ανέβασες πολύ τις προσδοκίες αυτού του δρώμενου και θα το καθιερώσω οργανώνοντάς το όσο μπορώ καλύτερα, αυτή τη φορά δίνοντάς του ένα μεγάλο καθορισμένο χρονικό όριο. Σε ευχαριστώ από καρδιάς.

        Αρέσει σε 1 άτομο

        1. Μα, και πάλι θα μπορούσε να «βγει» διαφορετικά, απλώς ώρες–ώρες (συχνά!) γίνομαι πολύ σχολαστική! Όπως σου είπα, μου άρεσε τόσο η ιδέα που, τελικά, δεν μπορούσα να το φανταστώ παρά μονάχα σ’ αυτή τη μορφή…

          Σ΄ευχαριστώ πολύ και πάλι!

          Μου αρέσει!

  2. Εάν υποθέσουμε ότι γινόταν ταινία αυτό το μυθιστόρημα και ήταν στις υποψηφιότητες για Όσκαρ καλύτερης ξενόγλωσσης ταινίας, σίγουρα θα έπαιρνες το Τιμητικό Όσκαρ, μιας και η Αμερικανική Ακαδημία Κινηματογραφικών Τεχνών και Επιστημών δεν έχει, από όσο γνωρίζω, μεριμνήσει για βραβείο διανομής ρόλων!
    Εύγε Αναστασία!
    🎬🎥

    Αρέσει σε 1 άτομο

    1. …Αλλά επειδή δεν έγινε αλλά και αν γινόταν, οι περισσότεροι από τους πρωταγωνιστές «μου» έχουν αποδημήσει εις Κύριον, δεν θα λάβω το πολυπόθητο [;] Όσκαρ.
      Να σου πω, όμως; Μου είναι υπεραρκετό και με συγκινεί το «Όσκαρ» της καρδιάς σας! (Όχι μόνο για το συγκεκριμένο κείμενο, αλλά για την παρουσία και την συντροφιά σας)…

      Τους ασπασμούς μου, Αρτίστα μου!
      Σ’ ευχαριστώ!❤

      Αρέσει σε 1 άτομο

  3. Πες μου τώρα Νατασα μου τι σχόλιο να σου γραψω.. για όλη αυτό το σεναριο και για την διανομή των ρόλων.. που ξερω αμεσα απο αγαπημενο προσωπο (βλεπε εγγονή σεναριογράφος σκηνοθέτης) πόση δουλεια υπαρχει πίσω απο όλη αυτή την εργασία…να σου πω ενα μεγαλο μπραβο .. !! Ωραιο δρώμενο αλλα ουτε κατα διάνυα να προσπαθησω καν.. χαιρομαι όμως να βλεπω άλλους να τα καταφερνουν όπως εσύ φιλη μου. να εχεις εαν ομορφο Σαββατοκυριακο. φιλακιααα!!!

    Αρέσει σε 1 άτομο

    1. Σμαραγδένια μου, πολύ σ’ ευχαριστώ!

      Ωστόσο, να τονίσωκ πως ο Γιάννης είχε κάνει δύο υποδειγματικότατες παρουσιάσεις της πλοκής και των χαρακτήρων, μην αφήνοντας κενά και απορίες και, καθιστώντας έτσι για ‘μας πολύ πιο εύκολη τη διαδικασία του casting (η οποία, όμως, είναι εξαιρετικά δύσκολη σε κάθε περίπτωση!)
      Μια κακή επιλογή, μπορεί να καταστρέψει ένα καλό σενάριο και να πονοκεφαλιάσει τον σκηνοθέτη εάν οι ηθοποιοί που πρόκειται να ενσαρκώσουν τους ρόλους «δεν τα λένε».
      Δύσκολη, στ’ αλήθεια, η δουλειά της εγγονής σου!…

      Σ’ ευχαριστώ πολύ και πάλι, καλή μου Ρούλα!
      Πολλά πολλά φιλιά, καλό Σαββατοκύριακο να ‘χεις!❤

      Μου αρέσει!

  4. Wow!!!
    Ρε ‘συυυυυυ, ποιους καφέδες να κάνεις? Με τόση δουλειά που έριξες? Μας δουλεύεις???
    Ετοίμασε βαλίτσες και έλα στο νησί μου: Σε λίγες μέρες ξεκινάει τη λειτουργία της σχολή κινηματογράφου με παραγωγούς/ηθοποιούς/σκηνοθέτες του χόλυγουντ… Προλαβαίνεις, έλα!
    (Υπήρξαν και ηθοποιοί που κάπου τους είχα δει, αλλά δυστυχώς δεν γνώριζα τα ονόματά τους… Αλλά εσύ, όχι μόνο τα θυμόσουν, αλλά τους συμπεριέλαβες και στην διανομή!
    Υποκλίνομαι!
    ΣΣΣΣΜΟΥΤΣ πολλά και το ξαναλέω: Ετοίμασε βαλίτσες!
    ❤ ❤ ❤

    Αρέσει σε 1 άτομο

    1. Γιάννα μου, είμαι και μιας κάποιας ηλικίας, πώς να μην τα θυμάμαι;!😇

      Challenging η προοπτική της Σχολής Κινηματογράφου, αλλά… το Χόλιγουντ μπορεί να (με) περιμένει!

      Σοβαρά το ‘γραψα για τους καφέδες, το παιχνίδι–δρώμενο ήταν απολαυστικότατο, αλλά και μεγάλη σπαζοκεφαλιά! (Μου αρέσουν, όμως, τόσο οι προκλήσεις όσο και οι σπαζοκεφαλιές!)

      Σ’ ευχαριστώ πολύ!
      Φιλιά πολλά πολλά!❤

      ΥΓ. Βρε, βαλίτσες να ετοιμάσω! (Άλλη στιγμή, όμως!) Έχω πολύ ωραίες αναμνήσεις από το νησί σου,😇 στο ‘χα γράψει κάποια στιγμή παλιότερα!

      Μου αρέσει!

  5. Κοριτσάκι μου, τι υπέροχη ανάρτηση! Από πού ν’ αρχίσω?… Παρουσίαση, δομή, αυτή καθ’ αυτή τη διανομή?… Όλα εξαιρετικά!! Μπράβο σου!
    Θα τολμήσω κι εγώ κάτι ανάλογο αν και φοβάμαι πως δεν θα τα καταφέρω τόσο καλά!…
    Φιλιά, (με μάγεψες)!!!

    Αρέσει σε 1 άτομο

    1. Μια χαρά θα τα καταφέρεις, είμαι πολύ σίγουρη!

      Όσον αφορά τα υπόλοιπα, είχε κάνει ήδη όλη τη δουλειά ο Γιάννης, με την υποδειγματική παρουσίαση πλοκής και χαρακτήρων!

      Να είσαι καλά, Μαρίνα μου!
      Σ’ ευχαριστώ πολύ1
      Τα φιλιά μου, καλό Σαββατοκύριακο!❤

      Μου αρέσει!

  6. Και μετά από αυτό τι;;; Άσε που μου έκλεψες τη Φωτίου (σε μισώ)…
    Τέλειο, Νατάσσα μου! Και να είχα αντιρρήσεις, οι εξηγήσεις σου στο τέλος δεν άφηναν περιθώριο να σκεφτώ άλλους ηθοποιούς.
    Εντωμεταξύ, επειδή είμαι πολύ… μικρή, κάποιους ηθοποιούς δεν τους ήξερα.
    Μπράβο, Νατασσάκι! Καλό Σαββατοκύριακο να έχουμε! ♥

    Αρέσει σε 1 άτομο

    1. Αφού την είχες κατά νου, ενισχύεις την άποψη περί καταλληλότητάς της για το ρόλο!

      Ε, το κοίταξα… σφαιρικά το ζήτημα, αλλά όλοι τους, πιστεύω, είχαν/έχουν τις υποκριτικές εκείνες ικανότητες που τους καθιστούν (ή θα τους καθιστούσαν) άξιους να ερμηνεύσουν τους αντίστοιχους ρόλους.

      Καλό Σαββατοκύριακο, Αλεξάνδρα μου!
      Σ’ ευχαριστώ πολύ και σε φιλώ!💕

      Μου αρέσει!

  7. Από χθες που διάβασα την ανάρτηση σου Αναστασία μου, έμεινα επί τόπου και αυτό για δυο λόγους, ο πρώτος και κυριότερος είναι η εκπληκτική δουλειά και το μεράκι πίσω απ΄ αυτό που παρουσίασες, χίλια μπράβο σου αξίζουν!!! 😉
    Ο δεύτερος είναι η λέξη casting… γιατί η παραγωγή υπήρξε για 11 χρόνια το επάγγελμα του β’ συζύγου μου μέχρι που πήραμε σύνταξη. Όταν έφυγε απ΄την ΕΡΤ ως Παραμυθάς «άνοιξε» γραφείο παραγωγής βασικά για σίριαλ στην TV… Ο μεγάλος μου γιος, έκανε για χρόνια Διεύθυνση Παραγωγής και η αφεντιά μου, σκηνογραφία και κοστούμια, τον λόγο τον είχε πάντα ο παραγωγός- σύζυγος και το casting ήταν μια επίπονη διαδικασία ημερών, γιατί στο τέλος έπρεπε το Χ κανάλι ν’ αποφασίσει για τα πάντα, ακόμα και για τα σκηνικά! 😛

    ΑΦιλάκια και να έχεις μια υπέροχη χαμογελαστή Κυριακή! 😀

    Αρέσει σε 1 άτομο

    1. Για δες τώρα τι μαθαίνουμε από την Στεφανία….! Δηλαδή καλή μου στο ανάλογο καλλιτεχνικό «συνάφι»…..! συνεπώς και άποψη έχεις και ιστορία και εμπειρία ανάλογη. Να λοιπόν, που η «συναναστροφή» μας εδώ σε ανάλογα δρώμενα τι αποτελέσματα γόνιμα και δημιουργικά μπορεί να φέρει. Δεν ξέρετε πόσο χαίρομαι για αυτό ακόμα παραπάνω. Τα σέβη μου.

      Αρέσει σε 2 άτομα

      1. Γιάννη, χάρη στο εμπνευσμένο σου δρώμενο, μαθαίνουμε και γνωριζόμαστε καλύτερα!
        (Αν και έχω διαβάσει το βιογραφικό της Στεφανίας στο ιστολόγιό της, ήταν –πιστεύω– η ιδανικότερη στιγμή να θυμηθούμε την πολυσχιδία της γυναίκας που αγγίζει με το ραβδάκι της το μυαλό μας και αφήνει ίχνη αστερόσκονης με τα σχόλιά της, στα δικά μας ιστολόγια).

        Αρέσει σε 1 άτομο

    2. Δεν έχω παρά να σ’ ευχαριστήσω μέσα από την καρδιά μου, Στεφανία μου, μια που η ανάρτηση πέρασε, όπως φαίνεται, το crash test των ειδικών!
      Τι να γράψω, περισσότερο, σ’ ένα σχόλιο ανθρώπου «από μέσα»;

      Όμορφο απόγευμα Κυριακής να περάσεις!
      Τις ευχαριστίες και τα φιλιά μου! ❤

      Αρέσει σε 1 άτομο

  8. Σε θαύμασα, όχι μόνο επειδή εγώ δεν το έχω καθόλου με τις διανομές, αλλά επειδή έκανες εξαιρετική δουλειά, που απαιτούσε κόπο, χρόνο και σκέψη, αλλά το έκανες να φαίνεται τόσο εύκολο.
    Πολύ ωραίο το casting σου Αναστασία μου και μπράβο για την παρουσίαση σου.
    Τέλος, να σου πω, πως για τους καφέδες θα ήμουν μια εξαιρετική επιλογή, γιατί φτιάχνω (όχι να το παινευτώ) απολαυστικούς καφέδες!
    Καλή βδομάδα να ‘χουμε. Ματς μουτς!

    Αρέσει σε 1 άτομο

    1. Μαρίνα μου,
      Επιμένετε να μ’ αφήσετε… εκτός καφέδων! Ας είναι… Όταν θα ‘ρθει εκείνη η ώρα, οι υποψήφιες/οι θα περάσουν από audition (!)
      Είμαι, πάντως, εύκολος άνθρωπος στα γούστα μου! Πίνω εσπρέσσο, φραπέ, φρέντο, γαλλικό (σπανιότατα, ελληνικό), σε αναλογία: πολύς καφές–καθόλου ζάχαρη (καθόλου γάλα, κρέμες, σαντιγί, τσιχλιμπίδια! Όλα… black!)

      Σ’ ευχαριστώ πολύ για τα καλά σου λόγια, κρίνοντας από τα σχόλιά σας μάλλον άρεσε η επιλογή και η παρουσίαση και χαίρομαι που αντεπεξήλθα στο δρώμενο του Γιάννη.

      Πολλά φιλιά και την καλημέρα μου!❤

      Μου αρέσει!

Γράψε κι εσύ τα δικά σου...

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.