Ψηλά μπαλκόνια και ψηλά καπέλα

psila-balconia-kai-psila-kapela
Δεν το κατάλαβα ακριβώς το πνεύμα σου! Τι θα πει «το καπέλο της εικόνας δεν είναι ψηλό»;
Βρήκα κάμποσα, κυρίως από το Royal Ascot, αλλά ως επί το πλείστον έφερναν σε τούρτες κι εγώ δεν ήθελα να σε παραπλανήσω!
Ούτε βέβαια και να μεταφέρω όλο το διαδικτυακό κιτς (διότι, πίστεψέ με, κυκλοφορεί πολύ καπέλο στο διαδίκτυο! Με φουντάκια, με φτεράκια, με λουλουδάκια, με πουλάκια, με παπα***ια, με τους κρεμαστούς κήπους της Βαβυλώνος!)

Ούτως ή άλλως, σήμερα δεν θα μιλήσουμε για καπέλα. Θα μιλήσουμε για τη Φένια.

Τη Φένια τη γνωρίσαμε, μια παρέα φιλενάδων, γύρω στα είκοσί μας plus (και είκοσί της, ίσως ναι ίσως όχι, plus), σε γνωστό κατάστημα καλλυντικών. (Ναι, αμέ! Υπήρχε και την εποχή των Δεινοσαύρων, τι νόμιζες;)
Φανούλα την έλεγαν τότε κι ήταν ίσως η αναιδέστερη πωλήτρια ever! Αγέλαστη, ξινή, διαρκώς βαριεστημένη μ’ εκείνο το πανάθεμα–την–ανάγκη–μου ύφος που, συνήθως, διακρίνει κανείς σε μεγαλύτερης ηλικίας πωλήτριες, οι οποίες γι’ αλλού κινήσανε γι’ αλλού κι αλλού η ζωή τις πάει…
(Θα ήταν άδικο να μην σημειώσω, πάντως, ότι ήταν εμφανίσιμη. Κράτησέ το κι εσύ σαν υποσημείωση και θα δεις γιατί).

Κρατούσε το άρωμα σαν Baygon και νομίζαμε πως από στιγμή σε στιγμή θα μας ψεκάσει με σκοπό την παντοτινή μας εξόντωση! Εάν διαπράτταμε το σφάλμα να τη ρωτήσουμε για το καινούργιο μακιγιάζ του οίκου τάδε, «ό,τι βλέπετε εδώ!» απαντούσε, απλώνοντας το χέρι της σα να μας μούντζωνε!
Άσε δε που ξεχείλιζε πάνω της το Αιγάλεω!
[Εδώ, απαραίτητη διευκρίνιση! Δεν έχω προσωπικά, ούτε προηγούμενα με το «x» Αιγάλεω! Βλέπεις, από τα μικράτα μου, έμαθα να εκτιμώ τον άνθρωπο και να μην τον κρίνω από την καταγωγή του, το σπίτι του, τη δουλειά του, τα λεφτά του, τη μόρφωσή του. Η Φανούλα−Φένια, όμως, σιχαινόταν το Αιγάλεω και τη φτώχεια της κι αυτή την απέχθεια δεν μπορούσε να τη διαχειριστεί.
Ε, όταν κυρία μου, δεν μπορείς να το ανεχτείς εσύ η ίδια, πώς ζητάς την ανοχή τη δική μου;]

Οι… επιδρομές μας στο κατάστημα συχνές, τη Φανούλα τη βλέπαμε σχεδόν πάντα, εκτός αν τύχαινε να έχει ρεπό, ώσπου δεν την βλέπαμε πλέον καθόλου. Δεν μας έκανε εντύπωση· σκεφτήκαμε ότι, με τους τρόπους που είχε, και πολύ άργησαν να της δώσουν πόδι!

♦ ♦ ♦

4 χρόνια πριν

Πώς τα φέρνει όμως η ζωή… ε;
Και ξαναβρίσκουμε τη Φανούλα, δυο–τρία «μούτρα» από την τότε νεανική παρέα που έχουμε πια, παιδιά (και τα έχουμε και στο ίδιο σχολείο!) να έχει κι εκείνη παιδί… στο ίδιο σχολείο!
Κι ήταν τώρα μια Φανούλα… Φανάρα, ντυμένη σαν τον καναπέ της Βίκυς Σταμάτη (μαζί με τα κρόσσια του!)
Σιγά μαντάμ, σε συγκέντρωση γονέων έχεις πάει, όχι στην απονομή των Χρυσών Βατόμουρων!

Στο χορωδιακό «Φανούλααα;» (το «ααα», σημειωτέον, με βαθύ βιμπράτο) χλώμιασε. Τα μάτια της πάνω μας σαν αστρίτες. Μας αναγνώρισε; Κάτι της θυμίζαμε;
Για το φόβο των Ιουδαίων, πάντως, μας ενημέρωσε ότι λέγεται Φένια (εκ του Φανή, «βεβαίως, βεβαίως!») και… ποιες είμαστε εμείς καλέ; (Α, όλα κι όλα! Το «καλέ» το συμπλήρωσε, αχ, πρώτα βγαίνει η ψυχή κι ύστερα το χούι!) Της είπαμε ποιες–είμαστε–εμείς–καλέ και, μετά βίας γλίτωσε τη λιποθυμία!
Μας πήρε παράμερα (δεν πά’ να ‘χασε τη σειρά για τη φιλόλογο, άλλα ήταν τα φλέγοντα θέματα τώρα!)

Άλλ’ αντ’ άλλων καταλάβαμε! Λάθος εκτίμηση! Εκεί που περιμέναμε να μας πει να το βουλώσουμε, δεν την ξέραμε ποτέ, τώρα τη γνωρίσαμε… άρχισε να μας ξετυλίγει το κουβάρι του παραμυθιού και της Σταχτοπούτας που έγινε βασίλισσα (πριν γίνει μαούνα και σπάσει το κρυστάλλινο γοβάκι, σκεφτήκαμε με κακία!)
Ο νυν σύζυγός της, τη γνώρισε στο κατάστημα όπου είχε πάει να πάρει μία κολόνια. Θα το ανέθετε στη γραμματέα του, αλλά ήταν αργά το απόγευμα, την είχε ήδη αποδεσμεύσει και μόλις είχε θυμηθεί τα γενέθλια της τότε φίλης του. (Φτηνιάρης!, ξανασκεφτήκαμε −πάντα χορωδιακά, διότι με τα χρόνια, έχουμε γίνει ένα και είναι περιττό ακόμη και να σκεφτόμαστε καθεμία ξεχωριστά!)

«Αλλά έτσι ήταν το γραμμένο και τυχερό μου», συμπλήρωσε νοσταλγικά η Φανούλα − Φανάρα − Φένια που είχε πέσει πάνω σε υιό μεγαλοδικηγόρου (μεγαλοδικηγόρος, πλέον, ο ίδιος), ο οποίος την πήρε από το Αιγάλεω και την έκανε κυρά κι αρχόντισσα σε «έπαυλη με πισίνες (εξωτερική κι εσωτερική, όπως επληροφορήθημεν), γήπεδο τένις («φώναζε» πάνω της το σερβίς της Σαράποβα!), υπηρετικό προσωπικό (τι λες, βρε παιδί μου!) και…» α, ναι! Της έκανε και δυο παιδιά!
«Εσείς;» κοίταξε επιτιμητικά την casual chic αμφίεσή μας που δεν περιελάμβανε όμως, ούτε μια φάσα κρετόν, ούτε μια τρέσα!

♦ ♦ ♦

Την ξαναπετύχαμε και χωριστά η καθεμιά μας, αλλά και μαζί… άλλοτε με καπέλο πλατύγυρο και φτερό (στρουθοκαμήλου; Θα σε γελάσω και δεν το θέλω καθόλου), φτυστή η Βασιλομήτωρ (!) άλλοτε με κλος, άλλoτε με μπάκετ… ποτέ όμως την κεφαλή ξέσκεπη! Τέτοια προσκόλληση στον πίλο, ούτε η Γιάννα!

Δεχτήκαμε τη χαριστική βολή, όταν η Φένια διοργάνωσε νεανική δεξίωση (ναι, ναι, έτσι το έγραφαν οι προσκλήσεις!) όπου τα 13χρονα, 14χρονα−βία, καλούνταν να παρευρεθούν, υποχρεωτικά με:
α) φόρεμα και τακούνια τα κορίτσια και β) επίσημο ένδυμα τα αγόρια!

Η κορούλα της Φένιας (για το αγοράκι δεν έχω στοιχεία) είναι –ακόμη− μικρογραφία της ξιπασμένης μαμάς της. Ακόμη και το ύφος, ίδιο! Ξινό, αγέλαστο, μπλαζέ!
Ίδια η Φανούλα απ’ το Αιγάλεω!
Τι κι αν αντικρίζει κάθε μέρα την ομορφιά, απ’ το ψηλό μπαλκόνι της…;

Ηθικόν δίδαγμα; Όπως είπε κι η Φάνι Χαρστ:

Κάποιοι άνθρωποι νομίζουν ότι αξίζουν πολλά λεφτά, μόνο και μόνο επειδή τα έχουν.

• Ημερομηνία πρώτης δημοσίευσης: 15 Ιουνίου 2013 στο παλιό μου ιστολόγιο: «P.ink Melani»
• Ημερομηνία δεύτερης δημοσίευσης: 16 Φεβρουαρίου 2016 στο παλιό μου ιστολόγιο: «Living ‘n’ Love»
• Για ευνόητους λόγους, τα ονόματα και κάποια γεγονότα έχουν αλλαχτεί.
• Image source Pinterest

29 σκέψεις σχετικά με το “Ψηλά μπαλκόνια και ψηλά καπέλα

  1. Τελικά πόσο άδειες ψυχές έτσι ; Πόσο αλλάζει ο άνθρωπος σαν κρέμεται στην κυριολεξία από το «φαίνεσθαι» έτσι ; πόσα απωθημένα συνηθίζει να βγάζει.
    Αναστασία, είναι μεγάλο σχολείο η ζωή. Και καταγράφοντας ότι συναντάς μπορείς άνετα να γράψεις το δικό σου ευθυμογράφημα φτιάχνοντας ολάκερη στήλη, όπως ήταν κάποτε οι στήλες αυτές μεγάλων δημιουργών σε πραγματικές εφημερίδες μιας άλλης εποχής.
    Τους χαιρετισμούς μου καλή μου.

    Αρέσει σε 1 άτομο

    1. Γιάννη μου, νομίζω καθένας μας καταγράφει (και κάποιοι, γράφουμε κιόλας) συμπεριφορές και γεγονότα…
      Δεν καταπίνονται, πια. Αλήθεια.

      Να είσαι καλά, καλό βράδυ να έχεις, φίλε μου.

      ΥΓ. Ευθυμογραφήματα, χρονογραφήματα… Πλέον, δεν γράφονται. Έχουμε τη «δημοσιογραφία Lifo, AV, Protagon», με success stories και «συνταγές επιτυχίας»…

      Μου αρέσει!

  2. Ναι, αλλά η Φάνι Χαρστ δεν φοράει καπέλο, γι αυτό τα λέει αυτά που λέει!
    Λοιπόν,που λες, πέραν της Φανής (της οποίας την ιστορία λέω να την περάσω στο ντούκου, αλλιώς θα εκνευριστώ, γιατί πολύ εκνευρίζομαι με αυτή τη συνομοταξία ανθρώπων και θα πρέπει να τρέχω πάλι στα ζαχαροπλαστεία νυχτιάτικα), εμένα μου αρέσουν πολύ τα καπέλα και θα φόραγα, αλλά κάτι που είναι ακόμα τα μαλλιά κοντά (δεν λένε να μακρύνουν), κάτι που είμαι κοντή και χοντρή, δεν μου ταιριάζουν!
    Τα μόνα που μου πάνε είναι όπως αυτό της Βασιλομάνας, αλλά, βρε παιδί μου, το βρίσκω λίγο υπερβολικό για την περίσταση!
    Τι «ποια περίσταση»;
    Δεν ξέρω. Μια οποιαδήποτε περίσταση,από αυτές που παρίσταμαι! Δεν πάει, σου λέω, δεν πάει!
    Αλλά περιττόν να κουβεντιάζω για καπέλα, τη στιγμή που ούτε καν ένα σκουφί να προστατέψω το κεφάλι μου από το κρύο τον χειμώνα, δεν μου πηγαίνει ωραία!
    Άσε, ένα δράμα ζω η ανεμοδαρμένη αρτίστα, με τα παγωμένα αφτιά όλο το χειμώνα!

    Κατά τα λοιπά, συμφωνώ απολύτως με τον κ. Γιάννη Πιτ., πιο πάνω!
    Καλό βράδυ εύχομαι!

    Αρέσει σε 1 άτομο

    1. Ούτε ένα τυρμπάν, κάτι;!
      (Η γιαγιά μου φορούσε τυρμπάν! Και μου φαινόταν «κάπως». Δεν ξέρω πώς ακριβώς αλλά… κάπως! Μη νομίζεις, εποχή όταν ήταν λίγο πιο μεγάλη απ’ όσο είμαι εγώ τώρα, σου μιλώ).

      Τα σκουφιά πολύ θα τα συμπαθούσα, αν δεν μου πατίκωναν τα μαλλιά που είναι ίσια και μετά μοιάζουν σα να τα ‘χει γλείψει αγελάδα!

      Δράμα, άσ’ τα! Η Φανάρα, όμως, μια χαρά! (Γιατί να πατικωθεί το μαλλί, άμα το τσιμεντάρεις, όπως στην παλιά διαφήμιση της λακ Sunsilk;!)

      Τους ασπασμούς μου, Αρτίστα!
      Καλό Σαββατοκύριακο να περάσεις!❤

      Αρέσει σε 1 άτομο

  3. Λοιπόν, δεν ξέρω γιατί, αλλά η Φένια-Φανούλα-Φανάρα μου είναι εξαιρετικά αντιπαθής. Και αυτή και η κορούλα της. Έχει πάρει ψηλά τον αμανέ η κυρία και αν ο μεγαλοδικηγόρος κάνει καμιά λαμογιά και καταλήξει στη φυλακή ή αν τη χωρίσει, τότε να δω με τι μούτρα θα τολμήσει να ξανακυκλοφορήσει στο δρόμο. Γιατί απ’ ό,τι κατάλαβα, δεν βασίζεται στα δικά της πόδια αλλά στα πόδια του συζύγου της που ένας Θεός ξέρει αν κοιτάζει αυτή στα μάτια ή τη γραμματέα του! Α ρε ψωνάρες! Τα λεφτά λοιπόν τρελαίνουν τον άνθρωπο! Καλά κάνω και δεν έχω! Ούτε πρόκειται να αποκτήσω! Πολλά φιλιά, Νατάσα μου.

    Αρέσει σε 1 άτομο

    1. Σ’ όλα συμφωνώ Mia μου, εκτός από ένα:
      (…) αν ο μεγαλοδικηγόρος κάνει καμιά λαμογιά και καταλήξει στη φυλακή (…)
      Κόρακας κοράκου μάτι, βγάζει; Δεν βγάζει…

      Η κορούλα είναι καρμπόν της μαμάς (4 χρόνια μετά… σε «βελτιωμένη», δηλαδή, πιο πλήρη έκδοση!)

      Καλό Σαββατοκύριακο!
      Φιλιά!❤

      Μου αρέσει!

  4. Αυτό θα πει επαγγελματικός προσανατολισμός! Το κορίτσι είχε στόχο, έστρωσε τον απαυτό του και τα κατάφερε. Τώρα βέβαια δεν ξέρω τι μέλλει γενέσθαι, γιατί έχει η ζωή κάτι γυρίσματα που απ’ την εσωτερική πισίνα, σε πετάει στο Αιγάλεω σίτι…
    Νατάσα, μου θύμισες έντονα σενάριο παλιάς ελληνικής ταινίας, διανθισμένη με επίκαιρο και ευφυέστατο χιούμορ. Θύμωσα απίστευτα με την παιδική δεξίωση, είναι η επιτομή της ανθρώπινης κατάντιας. Κρίμα…

    Αρέσει σε 1 άτομο

    1. Για τα γυρίσματα της ζωής, που γράφεις…
      Μου ‘ρθε στο μυαλό το ανέκδοτο με τον πλούσιο σύζυγο που έχει ερωμένη και δειπνεί με τη σύζυγο σε ρεστοράν, ενώ έχει προηγηθεί καβγάς του ζεύγους κι η σύζυγος απειλεί να χωρίσει τον άπιστο. Βλέπουν οικογενειακό τους φίλο με τη δική του ερωμένη κι ο σύζυγος ενημερώνει τη συμβία του ότι ο φίλος τους βρίσκεται σε διαδικασία διαζυγίου έχοντας «πετάξει» κυριολεκτικά στο δρόμο –και απένταρη, πλέον– την πρώην γυναίκα του, προκειμένου να παντρευτεί την ερωμένη του. Κι η σύζυγος, αφού την κοιτά από πάνω ως κάτω, καταλήγει πως… «μμμ, σιγά! Η δικιά μας είναι καλύτερη!»

      Η παιδική δεξίωση πραγματοποιήθηκε με σχετική επιτυχία (ψώνια για ν’ ακολουθήσουν, υπήρξαν), προκαλώντας, ωστόσο, τους… γέλωτας των υπολοίπων!

      Μου αρέσει!

  5. Κοίταξε να δεις τι συμβαίνει τώρα Αναστασία μου, άνθρωποι σαν την ηρωίδα της ιστορίας, μού δημιουργούν ανάμεικτα συναισθήματα: σε ένα βαθμό με κάνουν να γελάω (γιατί για γέλια είναι) και σε ένα βαθμό με εκνευρίζουν (γιατί νομίζουν ότι ξεχάσαμε από που και δη πως ξεκίνησαν και πουλάνε μούρη).
    Κατά τα άλλα, μέσα από την ιστορία σου κατανοούμε πόσο εύκολο είναι για ένα γονιό να καταστρέψει το παιδί του (άκου επίσημο ένδυμα τα 13 χρονα. Χριστέ μου τι ντεκαντάνς! Φωνάξτε τη Μαρούσκα να φέρει το evian!).
    Τέλος θα ήθελα να αναφέρω πως όσο ωραία ή ψηλά και αν είναι τα καπέλα, το πόσο άδειο είναι το κεφάλι που θα στολίσουν δεν μπορούν να το κρύψουν.
    Κλείνοντας θα ήθελα να εκφράσω τον θαυμασμό μου σε εσένα, όχι μόνο για τη γραφή και το χιούμορ σου, αλλά και για την υπομονή σου! Άκου Φένια…
    Γλυκές καληνύχτες και πολλά φιλιά Αναστασία μου! 🙂
    ΥΓ: Τι στο καλό; Σε πόσο λάθος μέρη συχνάζω και εγώ δεν βρίσκω πλούσιους γαμπρούς; αχαχαχαχα

    Αρέσει σε 2 άτομα

    1. Τα άδεια κεφάλια, Μαρίνα μου, δεν γεμίζουν με τίποτα! Ούτε με φτερά (ούτε με μυαλό, δυστυχώς!)

      Δυστυχώς, τα (τότε) 13χρονα–14χρονα με το… επίσημο ένδυμα, εξελίχθηκαν σε φελλούς! (Ας μην επεκταθώ, γιατί θα… ταραχτώ! Ίσως γίνει σχετική ανάρτηση).

      Μμμ…ννναι! Μάλλον σε λάθος μέρη συχνάζεις, διπλανούλα μου! Αλλά και στα «σωστά», νομίζω ότι άλλα ψάχνεις και προφανώς δεν είναι αυτά που μπορεί να σου προσφέρει ένας «πλούσιος γαμπρός».

      Πολλά φιλιά, να περάσεις όμορφα το Σαββατοκύριακό σου!❤

      Μου αρέσει!

  6. Τι να γράψει τώρα η @ριστούλα από τον Πύργο;
    Καπέλο έχω βάλει στις απόκριες…
    Όχι, τίποτα άλλο…χαλάνε και οι μπούκλες!
    (Για στέμμα πάντως το συζητάμε! ☺)
    @ιρις (χοχο!)
    ♥♥♥

    υγ: κατά το «τα άδεια δοχεία ηχούν περισσότερο» να φανταστώ ότι
    ισχύει και για τα στολισμένα κεφάλια;

    Αρέσει σε 1 άτομο

    1. Για τις μπούκλες, σου έχω λύση! (Βλέπε πιο πάνω, τη φωτο στην απάντηση προς Αρτίστα!)
      Εμένα, το καπέλο μού θυμίζει το καπέλωμα!

      [Στέμμα… ως βασιλικό καβούρι, μόνο! Εάν ενθυμείσαι!]

      ΥΓ. Ναι, μάλλον ισχύει! (Εκτός αν το απαιτεί η περίστασις! «Ποια περίστασις; Κάποια…» που λέει κι η Αρτίστα!

      Μου αρέσει!

  7. Έχει βρεθεί και στο δικό μου δρόμο κάποια Φένια-Φανούλα-Φανάρα. Περιττό να πω ότι με… κατατρόπωσε!
    Κυκλοφορούσε με κακομοίρικο ύφος και καταριόταν τους πλούσιους. Μόλις παντρεύτηκε πλούσιο, κυκλοφορούσε με ύφος δέκα καρδιναλίων και καταριόταν τους φτωχούς, που χαλάνε την εικόνα του κόσμου! Επειδή κλαίγονται όλη την ώρα…
    Το ηθικόν δίδαγμα τα σπάει!!!
    Φιλιά, Νατασσάκι! ♥♥♥

    Αρέσει σε 1 άτομο

    1. Ααα! 😲
      Η «δικιά σου» ξεπερνά κάθε… προσδοκία! Αν και η κόρη–Φένιας, κάτι παρόμοιο λέει για τους «φτωχούς» (και κάτι «αντί να κλαίγονται, ας κάνουν κάτι να βελτιώσουν τη ζωή τους!»)

      Τα φιλιά μου, Αλεξάνδρα μου!💕
      Καλό Σαββατοκύριακο!

      Μου αρέσει!

  8. Και να δεις που η μητέρα μου, στο πόλεμο είχε μάθει στο Παρίσι να φτιάχνει καπέλα… καμιά σχέση φυσικά με αυτά που κυκλοφορούν οι «κυρίες» του δήθεν, σημειώνω πως η μητέρα μου γελά πολύ βασικά με τα καπέλα της βασίλισσας στη Αγγλίας… άσε που έχουν και την ίδια ηλικία… όσο για τις «Φένιες» δεν μου έτυχε ακόμα παρόμοια περίπτωση και δεν βλέπω να μου συμβαίνει! 😛
    Περιβόλι ανήκουστων «περιπτώσεων» οι αναρτήσεις σου Νατάσσα μου και πάντα φεύγω μ’ ένα τεράστιο χαμόγελο! 😉

    ΑΦιλάκια και χαρούμενο Σαββατοκύριακο να έχεις! 🙂

    Αρέσει σε 1 άτομο

    1. Τι όμορφα και κομψά που θα ‘ναι τα καπέλα εκείνα…
      Καμία σχέση, πράγματι, με τα καπέλα της «βασιλίσσης και της βασιλομήτωρος»! (Ή και της Γιάννας, αυτήν, πού την πήγες;!)

      Δεν ξέρω αν ισχύει ο –γνωστός– «μαγνήτης», αλλά είναι γεγονός ότι στη ζωή μου έχω γνωρίσει ανθρώπους… ειδών ειδών και ποιοτήτων!

      Τα φιλιά μου, Στεφανία μου!❤
      Να περάσεις όμορφο Σαββατοκύριακο!

      Αρέσει σε 1 άτομο

  9. Κάποιοι άνθρωποι νομίζουν ότι αξίζουν πολλά λεφτά, μόνο και μόνο επειδή τα έχουν. Κάποιοι επίσης νομίζουν ότι είναι ανώτεροι απ’ όλους τους άλλους ακόμα κι αν δεν έχουν λεφτά, αλλά τα βρίσκουν στην πορεία και γίνονται ακόμα χειρότεροι. Κλεισμένοι μέσα στην υπεροψία τους και την κενότητα τους, προσποιούνται πως είναι κάτι που μέσα τους ξέρουν πως δεν είναι και αυτό τους ωθεί να δείχνονται ακόμα περισσότερο γιατί γνωρίζουν πως το μόνο που έχουν να επιδείξουν είναι αυτό και μόνο αυτό.

    Αφιερωμένο σε όλες τις Φανές- Φανούλες- Φένιες του κόσμου, άνδρες και γυναίκες…
    Καλό Σαββατοκύριακοοο!!! ♥

    Αρέσει σε 1 άτομο

    1. Είναι, όντως, χειρότεροι αυτοί που τ’ απέκτησαν στην πορεία και μάλιστα, μ’ εύκολο (όχι τόσο έντιμο) τρόπο. Νεόπλουτοι, με μοναδικές τους έννοιες την επίδειξη του πλούτου τους προς κάλυψη του παρελθόντος (και του γενικού «κενού»).
      Κάκιστοι, πάντως, κι όσοι «τα βρήκαν έτοιμα» και δεν κουνούν το δαχτυλάκι τους να κοπιάσουν (με αποτέλεσμα, βέβαια, να καταλήγουν υπερχρεωμένοι και, ενίοτε, «στην ψάθα»).

      Σωστότατο: και άνδρες!

      Καλό Σαββατοκύριακο, Stavie μου❣

      Αρέσει σε 1 άτομο

      1. Αυτοί που τα βρήκαν έτοιμα, χωρίς να κοπιάσουν καν και κάθονται και κρίνουν πχ τους άνεργους ότι αυτοί φταίνε που δε βρίσκουν δουλειά γιατί είναι τεμπέληδες και άλλα τέτοια όμορφα, είναι οι χειρότεροι… Και δυστυχώς υπάρχουν πολλοί τέτοιοι…

        Αρέσει σε 1 άτομο

  10. Να γραψω και εγώ τα δικα μου Αναστασια μου αφού μας το προτείνεις χα..χα..
    Καλά τωρα το καταλαβες βρε κοριτσι μου πως υπαρχουν και οι Φανες -Φανουλες -Φενιες.. για να σπανε τα νευρα μας; αλλα αξιζει να χαλαμε τον χρονο μας για την καθε Φένια -Φανουλα -Φανή; για σκεψου το φιλη μου.. !!!
    Μου αρεσει το γραψιμο σου… μονο με χιουμορ τα βγαζουμε πέρα.. ειναι το καλυτερο φαρμακο ..για όλα!!!
    Να περνας ομορφα οτι και να κανεις… να περασεις μια ομορφη κυριακη φιλακιααααα!!

    Αρέσει σε 1 άτομο

    1. Σμαραγδένια μου,
      Οι Φανές–Φανούλες–Φένιες μάς απασχολούν αν κι εφόσον κάποια στιγμή μάς «πατήσουν τον κάλο» (κάτι το οποίο έγινε με τη… δεξίωση!)
      Μόλις περάσει η… μπόρα, φεύγουν από τη σκέψη μας (γιατί από τη ζωή μας, μόνο περαστικές –κι αγύριστες!) υπήρξαν.

      Να είσαι καλά, να περνάς όμορφα κι εσύ!
      Φιλιά πολλά!❤

      Μου αρέσει!

  11. Τη θυμάμαι τη Φανή-Φανούλα-Φένια…όχι δεν την ξέρω προσωπικά, ούτε αυτή ούτε τα καπέλα της!
    Από σένα την είχα γνωρίσει και μια Φανή-Φανούλα-Φένια όσο να πεις μένει στη μνήμη σαν ενοχλητικό σπυρί!
    Φιλιά πολλά!!

    Αρέσει σε 1 άτομο

    1. Ναι, είχες κάνει ένα πολύ εύστοχο σχόλιο:
      «(…) κάποιοι άνθρωποι γεννιούνται (και δεν έχει σημασία το πού) με το ανικανοποίητο και την ξινίλα φορεμένη κατάσαρκα..απλά τη σκεπάζουν με πολλά κρόσσια κάποια στιγμή..(…)»

      Ευτυχής είσαι που δεν σου έχουν τύχει στο διάβα σου… Φανούλες–Φένιες (με ή δίχως καπέλο!)

      Τα φιλιά και την καλημέρα μου! ❤

      Μου αρέσει!

  12. Ω Θεέ. Μακριά κι αλάργα από μένα όλες τούτες. Όχι μόνο δεν αντέχω να τις βλέπω…. Το ανοίγω το στοματάκι μου κ…. Όποιον πάρει η γλώσσα μου 😂😂
    Άλλη μια υπέροχη ιστορία μέσα από την ζωή ❤️
    Καλή εβδομάδα Νατάσα μου!!!

    Αρέσει σε 1 άτομο

  13. Θα συμφωνήσω με τη Φάνι Χαρστ:και θα προσθέσω (όχι που θα γλίτωνες την προσθήκη): Μερικοί άνθρωποι δεν έχουν τίποτα άλλο, παρά μόνο χρήματα!
    Πόσο αληθινό και πόσο λυπηρό το κείμενό σου, Νατάσα μου! Άδειοι άνθρωποι, άδειες ψυχές, άδειες ζωές κι ας είναι παραγεμισμένες με χρήματα…
    Λάτρεψα την ιστορία σου, όπως λατρεύω και τον τρόπο που γράφεις!
    Φιλιά γλυκά
    Μαρίνα

    Αρέσει σε 1 άτομο

Γράψε κι εσύ τα δικά σου...

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.