Πάμε μια βόλτα στο φεγγάρι;

Πάμε μια βόλτα στο φεγγάρι

Τα πρώτα γενέθλια

To λαμπρό φεγγαράκι ποτέ δεν μού έφεξε για να πάω στο σχολείο, μια που ήταν πάντα μέρα, κι ούτε καταλάβαινα τι σχέση είχαν τα γράμματα και τα σπουδάγματα με το Θεό.
Σε μιαν αγκαλιά σπιτική, τρυφερή, στοργική, εφιάλτες και ανησυχίες δεν είχαν καμία θέση. Η ζωή ήταν μπροστά, απέραντη, συναρπαστική, περιπετειώδης (ίσως), μα πάντοτε, σε κάθε κύκλο της, με χαρούμενο τέλος κι ευτυχέστερα ξεκινήματα. Όπως στα παραμύθια.

Το λαμπρό φεγγαράκι και, λίγο αργότερα, ο mon ami, Pierrot με νανούριζαν γλυκά, σαν να με ανακούφιζαν προκαταβολικά από επικείμενες καταστροφές, θύελλες και τρικυμίες. Είναι αλήθεια πως, όταν αυτές έρχονταν είτε σαν μπόρες περαστικές είτε σαν καταιγίδες, καμία μελωδία δεν ηχούσε στο μουσικό κουτί που ‘χα φυλαγμένο στο ντουλαπάκι της μνήμης μου. Μόνον ήχοι ξεροί, πέτρινοι και μεταλλικοί, στοιβάζονταν στις άκρες· οδοφράγματα σε δυσβάδιστο δρόμο.

Μα πέρα από το ταξίδι το προσωπικό, πέρα από κάθε αφωνία της θύμησης, πέρα από έναν εγωιστικό κι εσωστρεφή μικρόκοσμο, ένα θαρρετό λα έπαιρνε στο κατόπι τα ντο και τα σολ και σκάρωναν στη στιγμή την ξεχασμένη μελωδία.
Μέρα και νύχτα, το φεγγάρι φωτίζει γωνιές που το μάτι δεν τις πιάνει. Μια στάλα φεγγαρόσκονη στο πρόσωπο του κουρελή με τα πράσινα μάτια και τα ψίχουλα στις άκρες των ξεραμένων χειλιών, μια χούφτα στην παραλία που ξεβράζει αυταπάτες κι όνειρα, μια χαραμάδα στο τελευταίο κερί που ανάψαμε μαζί στο ξωκλήσι, λίγο πριν το μη αναστρέψιμο και τον μεγάλο θυμό μου.

Όλα περνούν, πέφτουν πίσω, πλάι, βουλιάζουν ή γίνονται σκόνη στον άνεμο. Ή μάλλον… Εμείς περνούμε. Προχωράμε και τα αφήνουμε. Με πόδια πληγωμένα και κουτσές καρδιές, προχωράμε. Στο χρόνο τον σχετικό, οι λιτανείες με τα φορτία μας σε ώμους και χέρια διασχίζουν την ατέλειωτη στέπα με τους αντικατοπτρισμούς, στην πορεία για το καθαρτήριο.

Σ’ ένα ξαπόσταμα στην παγωμένη άμμο, πριν την τελική (;) ευθεία, το φεγγάρι μού φανερώθηκε. Ξανά. Με γέμισε υποσχέσεις. Με ξεμυάλισε. Μου ‘ταξε χρώματα, μυρωδιές που η όσφρησή μου είχε λησμονήσει, και μια τεράστια σκάλα, σαν τη φασολιά του Τζακ, για να την ανεβαίνω όποτε θα έχω ανάγκη να κοιτάζω τον κόσμο από ψηλά, με τα μάτια του φεγγαριού, βυθισμένη σε μια παρηγοριά που δε βρίσκω στη γη.

Μα επειδή κανείς μόνος του ούτε στον παράδεισο, καμιά ανάβαση δεν θα έχει νόημα κι ομορφιά και μαγεία, αν είναι μοναχική.
Ένα χρόνο μετά, σ’ ευχαριστώ που είσαι η συντροφιά μου.
Πάμε άλλη μια βόλτα στο φεγγάρι;


• Illustration by © Rosario Cifuents

 

11 σκέψεις σχετικά με το “Πάμε μια βόλτα στο φεγγάρι;

  1. Προς φίλες και φίλους της γράφουσας και του παρόντος ιστολογίου:

    Η δημοσίευση του κειμένου που διαβάσατε, ήταν προγραμματισμένη εδώ και αρκετές εβδομάδες, για τα πρώτα γενέθλια του μπλογκ.
    Οι εξελίξεις του τελευταίου καιρού μ’ έχουν κάνει ασυνεπή και ως προς τις απαντήσεις μου και ως προς τις επισκέψεις στη μπλογκογειτονιά.

    Εδώ που βρίσκομαι (και δεν είναι το σπίτι μου) έχω πάρει laptop και κινητό, αλλά το WiFi είναι λίαν ασθενές (και… σπάνιο!)

    (Φτωχό) φωτογραφικό υλικό θα δημοσιευτεί μελλοντικά, καλά να ‘μαστε!

    Ευχαριστώ για τα e-mails σας και τα μηνύματα που μου στείλατε και μου στέλνετε στο facebook (ξέρετε εσείς!)

    Φιλιά σε όλες και όλους, καλή αντάμωση! ❤

    Αρέσει σε 2 άτομα

  2. Αναστασία μου, δεν το έχω κρύψει ότι η πένα σου, είναι από εκείνες στη blogόσφαιρα που αγαπώ. Θεωρώ επίσης, όλα τα blogs σου, σε όλες τις εκφάνσεις τους, εξαιρετικά καλόγουστα κι από αισθητικής πλευράς. Εύχομαι λοιπόν, οι εξελίξεις του τελευταίου διαστήματος να έχουν θετική τροπή, να ξεμπερδέψεις και με θετική αύρα, υγεία και έμπνευση να γιορτάσουμε πολλά ακόμα γενέθλια του blog σου.
    Μεγάλο φιλί σου στέλνω και καρδούλα ❤

    Μου αρέσει!

  3. Χρόνια πολλά για το μπλογκ σου, Αναστασία μου!
    Εύχομαι «το φεγγάρι να συνεχίζει να φωτίζει γωνιές που το μάτι δεν τις πιάνει» κι εμείς να πολαμβάνουμε τα υπέροχα κείμενά σου, όπου κι αν είσαι.
    Πολλά φιλιά και εύχομαι ειλικρινά τα καλύτερα! ❤

    Μου αρέσει!

  4. Θα ξεκινήσω Αναστασία μου, με τα χρόνια πολλά και πολύ καλύτερα στο μπλογκόσπιτο σου και θα επαναλάβω πως το καλό του blogging είναι, πως εδώ ο καθένας ορίζει την συνέπεια όπως την αισθάνεται και δεν χωρούν κρίσεις ή απαιτήσεις! 😉
    Το παιδικό τραγούδι «Φεγγαράκι μου λαμπρό» έχει άλλα λόγια στα Γαλλικά μια και θεωρείται γαλλικό τραγουδάκι…
    Εκεί ζητάμε κάτω από το φως του φεγγαριού απ΄τον Πιερρό να μας δανείσει τον κονδυλοφόρο του για να γράψουμε δυο λογάκια, γιατί το λυχνάρι μας έσβησε και δεν μπορούμε ν’ ανοίξουμε τη πόρτα, ο Πιερρό πάνω στο φεγγάρι μας στέλνει στη γειτόνισσα που έχει φως και όλα τελειώνουν όμορφα, χάρη στην αγάπη!
    Εύχομαι με όλη μου την καρδιά, αυτή η αθώα παράκληση στο φως του φεγγαριού, να σου φέρει ότι επιθυμεί η καρδιά σου! ❤

    ΑΦιλάκια με μια τεράστια γλυκιά αγκαλιά! ❤

    Μου αρέσει!

  5. Μια αδυναμία την έχω στα παραμύθια και ακόμα μεγαλύτερη αδυναμία στα κείμενα σου που πάντα με συγκινούν με αλλάζουν και με γεμίζουν… Θέλω να ευχηθώ να είναι όλα περαστικά και να είσαι σύντομα κοντά μας και με τη μαγική σου πένα να μας κάνεις να ονειρευτούμε ξανά… Να τα χιλιάσει το μπλόγκ σου και να είμαστε παρέα στη μπλογκόσφαιρα να τα λέμε συχνά ❤ ❤ ❤ Σε φιλώ γλυκά και όλα να πάνε καλά μέσα από τη ψυχή μου ❤ ❤ ❤ ❤ ❤

    Μου αρέσει!

  6. Όχι, δεν είναι μοναχική, καθόλου. Το φεγγαράκι μου λαμπρό ο Ρίτσος το έκανε «Τι φεγγάρι απόψε» κι εμείς, εδώ, παρέα, το αφήνουμε να χαϊδέψει τις επιφάνειες αλλά και τα μέσα και να τα μεταμορφώσει. Είμαστε εδώ, μαζί, τα παιδικά μας χρόνια, τα τιμωρημένα με το ένα πόδι στη γωνία συναισθήματα, εδώ, πιάνει δεν πιάνει το ίντερνετ, όμως τα χέρια πιάνουν και πλέκονται δυνατά κι είναι όμορφο, όμορφο αυτό πολύ.
    Του χρόνου, τα δεύτερα γενέθλια του μπλογκ μπορεί να μας τα χαρίσεις με προσφορά το αντηλιακό: μες στον ήλιο.

    Φιλιά. Και τις πιο μαγικές ευχές.

    Μου αρέσει!

  7. Ευχές εγκάρδιες να συντροφεύουν τις βαρκάδες σου στο διαδίκτυο, να έχεις ήρεμες θάλασσες και απάνεμα λιμανάκια Αναστασία μου. Γράφεις με την καρδιά σου κι ας μην έχεις καλό σήμα. Τα σήματά σου τα πιάνουμε και νιώθουμε τους κραδασμούς σου. Καλές αναβάσεις εύχομαι, στα φεγγαρένια ξωκλήσια. Χρόνια του πολλά και περιεκτικά. Σε ουσίες, μηνύματα και… νοήματα ♥

    Μου αρέσει!

  8. Αναστασία μου,
    με τη σειρά μου, να ευχηθώ με όλη μου την καρδιά πολύχρονο τούτο το όμορφο σπιτικό σου. Ξεχειλίζει από το άρωμα και την ποιότητα της γραφής και της σκέψης σου.
    Επίσης να ευχηθώ όλα να είναι καλά.
    Σε περιμένουμε.

    Μου αρέσει!

Γράψε κι εσύ τα δικά σου...

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

w

Σύνδεση με %s