Μη μιλάς άλλο γι’ αγάπη

LesAmants

Μεγαλώσαμε και το συρτάρι που μαζεύει τις αγάπες σαν τ’ άπλυτα στο καλάθι, φράκαρε.
Κόκκινες καρδιές που ξέβαψαν, ξεθώριασαν, εξαγνίστηκαν. Ξερά πέταλα από τριαντάφυλλα εφήμερων «για πάντα». Κάρτες με καλλιγραφίες και «σ’ αγαπώ» που μάτωσαν ή πλήγωσαν. Φωτογραφίες−ντοκουμέντα μεγάλων ερώτων με επίλογο δυο ξεχωριστά προσκλητήρια γάμου κι επιμύθιο ένα ατέρμονο πηγαινέλα από καρδιά σε καρδιά, από ψυχή σε ψυχή, κύκλος πάλι απ’ την αρχή, «κι όχι δεσμοί, χωρισμοί κι όχι τίποτα πια».
Το συρτάρι μπήκε στην κούτα που, η ρουφιάνα, σε καμία μετακόμιση δε χάθηκε, δεν παράπεσε.

Μεγαλώσαμε κι ο έρωτας δεν έχει το κόκκινο του ρόδουॱ είν’ επειδή ίσα που αγγίζει τον ανθό, μα αγκαλιάζει σφιχτά τον μίσχο με τ’ αγκάθια, είναι που μάθαμε επιτέλους ν’ αγαπάμε πολύ ή που βολευτήκαμε και δεν αγαπάμε καθόλου, δυο άκρα, το παν και το τίποτα, η προσφορά άνευ όρων κι η ζήτηση άνευ δεσμεύσεων.

Ό,τι έμεινε είναι η κόκκινη κλωστή του παραμυθιού, εκείνη που δεμένη, έμοιαζε να υπόσχεται τις πιο όμορφες ιστορίες, μα έπιασε άχαρα να ξετυλίγεται, μπερδεύτηκε, χρειάστηκε να τη σπάσουμε δεκάδες φορές, να πιάσουμε τα ξέφτια της κόμπους ζόρικους για να μην τη χάσουμε –από ελπίδα, αφέλεια ή βλακεία για τα «καλύτερα» που θα ‘ρχονταν…

Κάποιοι, δεν θα πάψουν ποτέ να είναι στεγνοί και στερημένοι –όχι γιατί τους λείπει τίποτα, αλλά γιατί ό,τι τους δίνουν οι άλλοι, δεν έχουν χώρο στην ψυχή τους να το βάλουν.


Artwork: «Les Amants» (1928) • René Magritte

6 σκέψεις σχετικά με το “Μη μιλάς άλλο γι’ αγάπη

  1. Ω! Τι ευχάριστη έκπληξη, Αναστασία μου και εμφανίστηκες μ΄ ένα δυνατό κείμενο περί έρωτος, προφανώς και λόγω μέρας.. τι μέρας, τέλος πάντων ας μην επαναλαμβάνουμε τα γνωστά!
    Ξεκαθαρίζω πως άλλο έρωτας και άλλο αγάπη, γιατί ο έρωτας σπάνια αφήνει καλή γεύση γιατί έχει πάντα ημερομηνία λήξης, ενώ η αγάπη, όταν μπει στη καρδιά μας, δεν βγαίνει ποτέ και αυτό δεν είναι ιδέα, είναι συμπαντικός νόμος!
    Η αγάπη θεραπεύει τα πάντα, ακόμα και τις πιο σοβαρές αρρώστιες, φτάνει ν’ αγαπάς την οντότητα σου, έτσι όπως ακριβώς είναι!
    Διάβασε και το παρακάτω που είχα φυλαγμένο στα τεφτέρια μου:
    «Κανένας δεν ερωτεύεται αν είναι ικανοποιημένος από ότι έχει κι από ότι είναι.
    Ο έρωτας γεννιέται από μια καταθλιπτική φόρτιση, που χαρακτηριστικό της είναι η αδυναμία να βρει κανείς στην καθημερινότητά του κάτι που να αξίζει τον κόπο να ζει»…

    Πολλά τα Αφιλάκια μου και με Αγάπη! ❤

    Αρέσει σε 1 άτομο

  2. Αναστασία !!!
    Καλώς όρισες Κυρά μας !!!! στο πρόσωπό μου ζωγραφίζεται ένα μεγάλο χαμόγελο γεμάτο προσμονή.
    Και ταυτόχρονα ένας κόμπος ανεβαίνει στο λαιμό μου μαζί με ένα ανολοκλήρωτο δάκρυ στα μάτια μου για τις γραπτές σου σκέψεις.
    Δεν έχω λόγια να πω για το γραπτό που σημαδεύει τον ερχομό σου.
    Με σπαράζει, αυτό θα το πω.
    Με μια παράξενη καταιγίδα συναισθημάτων.
    Σε ευχαριστώ που είσαι ξανά μαζί μας.

    Μου αρέσει!

  3. Ααααααααααααα! Δε θα στενοχωρηθώ καθόλου με το κείμενο. (Άλλωστε, γιατί να στενοχωρηθώ με ένα ωραιότατο κείμενο;) (Εδώ ακόμα κι η Αφροδίτη, σε ένα αρχαίο ποίημα, παραπονιόταν για τα βάσανα του έρωτα και τους καημούς.) (Βρε, κακό με τις παρενθέσεις σήμερα!)

    Δε θα στενοχωρηθώ καθόλου, λοιπόν, γιατί πίσω από το κείμενο, ανάμεσα στις γραμμές του, σε κάθε του λέξη διάβαζα ταυτόχρονα «Το μολύβι και χαρτί είναι εδώ!» Η χαρά για την παρουσία σκέπασε τη μελαγχολία για την απουσία των ερώτων που πήγαν στον παράδεισο και όσων δε θα ‘ρθουν.

    Άλλωστε, Αναστασία, πάντα κοιτώντας πίσω έχεις και την επιλογή να δεις αυτό που έζησες κι όχι μόνο αυτό που καταστράφηκε (κάνοντάς σου,, πιθανώς, και καμιά ζημιά και σένα του ίδιου..). Τη ζωή που κέρδισες μέσα από τους (αφελείς πολλές φορές, άστοχους άλλες, αυτοκτονικούς, δυσαρμονικούς και τέλος πάντων έτσι κι αλλιώς θνησιγενείς έρωτες).

    Μολυβόχαρτο, σου στέλνω πολλά πολλά φιλάκια, και παρακαλώ κάντε κάτι να βρείτε πολύ χώρο να τα τοποθετήσετε. Άντε, γιατί κάνει και κρύο σήμερα και θα πουντιάσουν.

    Αρέσει σε 1 άτομο

  4. Να πω καλή επάνοδο;
    Θα το πω, αλλά με συγκρατημένη αισιοδοξία!
    Διότι εκεί που κάνεις ένα ποστ, μετά πάλι σιωπή!
    Πάντως για αγάπη δεν θα μιλήσω, αφού το ζητάς.
    Ούτε και για έρωτες θα πω, άλλωστε αυτοί έρχονται και παρέρχονται!
    Μη χάνεσαι, γιατί λείπεις από τη βλογογειτονιά!
    Αυτό είχα να πω!
    🎈

    Αρέσει σε 1 άτομο

  5. Χαλάλι σου οι απουσίες. Μας αποζημίωσες με το παραπάνω.
    Ό,τι έγραψες κι αυτά που δεν έγραψες, είναι χαραγμένα με τη μαγκιά του τζογαδόρου που ποντάρισε στο κόκκινο του έρωτα. Κι όπως λέει ο Αγγελάκας: «Ο χαμένος τα παίρνει όλα»…
    Σήκωσες και ξεσήκωσες την καρδιά μας Αναστασία μου. Τα βέλη του φτερωτού θεού ωχριούν σ’ αυτά που μας έριξες κατακέφαλα (ή κατάκαρδα).
    Εύχομαι να σε ξαναδούμε πριν την επόμενη εορτή του Αγίου Βαλεντίνου…

    Μου αρέσει!

Γράψε κι εσύ τα δικά σου...

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.