Μολύβι και Χαρτί

Jour fixe

Το ταξίδι ενός φλιτζανιού | Jour Fixe

—I.—

2014 − Χειμώνας

Έκλεισε το παράθυρο και τράβηξε τις κουρτίνες. Το ψυχρό βοριαδάκι που φυσούσε από το πρωί είχε δυναμώσει κι όσο κι αν αγαπούσε το χάδι του, είχε πια μιαν ηλικία απαγορευτική για κάθε είδους παρασπονδίαॱ ένας μακρύς κατάλογος περιορισμών και απαγορεύσεων είχε αναρτηθεί σε κάθε δωμάτιο του σπιτιού, ως συναγερμός. Ζωή ήταν αυτή;
Όχι. Ζωή ήταν άλλη. Κι ευτυχώς, πρόλαβε να τρυγήσει κάτι από ‘κείνη, όχι βέβαια με το κουτάλι όπως εκείνοι, μα και το κουταλάκι του γλυκού την έκανε τη δουλειά του.

Εκείνοι, θα έρχονταν σε λίγες ώρες.
Όταν τους τηλεφώνησε για να τους προσκαλέσει, σ’ όλων τη φωνή είχε διακρίνει οπωσδήποτε έκπληξη, υποψία έξαψης αλλά και δυσφορίαॱ συγκεκαλυμμένη μεν, αφού η ευγένεια ήταν έμφυτη στην τάξη τους, μα εύγλωττη.
Σαν να ήταν συνεννοημένοι δε, καθένας χωριστά προέβαλε ως πρόφαση το προκεχωρημένον της ηλικίας σε συνδυασμό με την απόσταση και τη δυσχέρεια των μετακινήσεων.
Φθηνές δικαιολογίες προϊδέαζαν ένα σαθρό άλλοθι για την απουσία τους. Δυστυχώς για τους ίδιους, οι ανοιχτοί λογαριασμοί με το παρελθόν έκαμψαν τις όποιες –και δήθεν– αντιρρήσεις και ενστάσεις τους.
Έτσι μπράβο…
Ήταν προφανές, πως άλλου είδους απόσταση προξένησε τη δυσφορία τουςॱ κατά βάθος, άλλωστε, το ήξερε: η εισβολή στα στεγανά είναι πάντα δυσάρεστη και ουδέποτε ευπρόσδεκτη. Ειδικά στην τάξη τους.

Το τσάι άχνιζε ακόμη, ευτυχώς. Μύρισε το άρωμά του, το γεύτηκε με δύο γουλιές και συνέχισε να διαβάζει από το σημείο που είχε μαρκάρει στο βιβλίο αποβραδίς.

Συνέχεια →

Casting για ένα… Ταξίδι χωρίς γυρισμό

casting

Τρία, σχεδόν, χρόνια μετά το καταπληκτικό δρώμενο «Το δικό μου Cinefil», στο οποίο μας είχε (προσ)καλέσει να συμμετάσχουμε ο Giannis Pit., για τα τέταρτα γενέθλια του ιστολογίου του Cinefil, ἤγγικεν τό πλήρωμα τοῦ χρόνου για ένα πολύ απαιτητικό αλλά ταυτόχρονα συναρπαστικό «παιχνίδι»–δρώμενο!

Ο Γιάννης, μας (προ–σ–)καλεί να κάνουμε το casting μιας κινηματογραφικής ταινίας!
Όλες τις πληροφορίες θα τις βρεις στις αναρτήσεις του:
Παιχνίδι με το Casting και
• [Spoiler!] Παιχνίδι με το Casting – Αναλυτική παρουσίαση πλοκής
[Προειδοποίηση: Μην το διαβάσεις ακόμη, αν δεν θέλεις να μάθεις εξαρχής το τέλος!]

Τι είναι το «casting»

Casting ορίζουμε εκείνη την διαδικασία με την οποία επιλέγουμε τους ηθοποιούς εκείνους που θα ανταποκριθούν στην ερμηνεία των χαρακτήρων της κινηματογραφικής ταινίας την οποία έχουμε να γυρίσουμε.[…]
Cinefil | Παιχνίδι με το Casting

Συνέχεια →

Στην Αθήνα με ροζ γυαλιά

stin-athina-me-roz-gyalia3

Κατοικούσα, για πάνω από ένα τέταρτο του αιώνα, σε κάποια γειτονιά της Αθήνας, της όμορφης (τότε) Αθήνας. Συγκεκριμένα, κάτω από την Ακρόπολη.
Εκεί γεννήθηκα, ζούσα, ανέπνεα, κυκλοφορούσα.

Τέσσερις πολυκατοικίες είχε όλες κι όλες ο δρόμος μας, μία απ’ αυτές κι η δική μας. Πέντε ή έξι όλα κι όλα τα παρκαρισμένα αυτοκίνητα.
Τα νεοκλασσικά τριγύρω, όχι όλα συντηρημένα αλλά, πάντως, κατοικήσιμα τα περισσότερα.
Εμείς, τα μικρά παιδιά, με τα ποδηλατάκια μας στο πεζοδρόμιο (που ήταν της προκοπής αλλά και ικανοποιητικά φαρδύ).

Συνέχεια →

Ό,τι έμεινε*

o-ti_emeine

* Με μια ιστορία που έγραψα κάποια χρόνια πριν, θέλησα να συμμετάσχω στο δρώμενο της Αλεξάνδρας (Woman in blogs): «Τέλεψε το έργο μας!» – Πνοή στ’ όνειρο.

Για τους «ανθρώπους που έδωσαν τη ζωή τους σε μια ιδέα!»
Για όσους «σήμερα αντιστέκονται στη βαρβαρότητα».
«Για όλους αυτούς τους ανθρώπους, του χτες και του σήμερα, γνωστούς κι αγνώστους. Για να θυμηθούμε, να μάθουμε, να πάρουμε κουράγιο και παράδειγμα.»

Η ιστορία γράφτηκε και δημοσιεύτηκε στις 6 Μαρτίου 2013, στο παλιό μου ιστολόγιο: «Ιστορίες της Μέρας και της Νύχτας».

Συνέχεια →